نوشته‌ها

بلاکچین: ساختاری جدید برای سیستم‌های رباتیک جمعی – قسمت ششم

ترجمه: نگار درزی

 

آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین رباتیک 8

شکل 8: رمزگذاری امضای دیجیتال، راهی برای اثبات مالکیت آدرسی خاص ارائه می‌دهد – کلید عمومی

همان‌طور که در شکل 8 نشان داده شده، تکمیل رمزگذاری امضای دیجیتال، به ربات‌ها اجازه می‌دهد از کلید خصوصی خود برای رمزگذاری پیام‌ها استفاده کنند. ربات‌های دیگر می‌توانند آنها را با استفاده از کلید عمومی فرستنده رمزگشایی کنند. از آنجا که هر ربات به کلید عمومی فرستنده دسترسی دارد، محتویات پیام مخفی نخواهد بود، اما این واقعیت که با استفاده از کلید خصوصی فرستنده رمزگذاری شده، نشان می‌دهد که پیام نمی‌تواند توسط فرد دیگری ارسال شده باشد، لذا هویت ارسال‌کننده را اثبات می‌کند. از طرفی، رمزنگاری کلید عمومی تضمین می‌کند که محتویات یک پیام، مثلا پیام محصور شده در یک تراکنش بلاکچین، تنها می‌تواند توسط ربات دارای آدرسی خاص، خوانده شود.
از طرف دیگر، رمزنگاری امضای دیجیتال، ارائه‌دهنده احراز هویت موجودیت و تائید اصالت داده‌ها بین ربات‌ها یا عامل‌های شخص ثالث می‌باشد. برخی از مراکز ظرفیت استفاده از مزایای ویژگی‌های امنیتی فناوری بلاکچین را دارند، از جمله، ارتش که در آن نیاز به سیستم‌های قابل اعتماد، امری بدیهی است و ستاد بحران، جایی‌که شناسایی دقیق بین سازمان‌های پشتیبان، به‌خصوص در مواردی که چند مجموعه در یک عملیات مشترک هستند، بسیار مهم است. نمونه مرتبط دیگر، پروژه I-ward  است، که در آن تیم‌های رباتیک، به کارمندان مراقبت‌های بهداشتی در حمل داروها و پرونده‌های پزشکی بیماران کمک می‌کنند. در این موارد، احراز هویت سازمانی و محرمانگی داده‌ها ممکن است مهم‌ترین نیاز امنیتی باشد.

 

تصمیم‌گیری توزیع‌شده

الگوریتم‌های تصمیم‌گیری توزیعی، نقش حیاتی در توسعه سیستم‌های جمعی ایفا می‌کنند. یکی از برجسته‌ترین نمونه‌ها، استفاده از ربات‌های جمعی متصل از طریق شبکه‌های adhoc یعنی MANET است که برای دستیابی به برنامه‌های سنجش توزیع شده به کار می‌رود. این سیستم‌ها قابلیت سنجش اطلاعات از چند دیدگاه را دارند، لذا، کیفیت داده‌های به دست آمده توسط آنها، افزایش می‌یابد. با این حال، ربات‌های مجموعه، باید در مورد آن موضوع خاص مثلا، مسیرهای عبور، شکلی که باید ایجاد شود، یا مانعی که باید از آن اجتناب شود، به توافق برسند. از این‌رو، توسعه پروتکل‌های تصمیم‌گیری توزیع شده که همگرایی به سمت یک نتیجه مطلوب را تضمین می‌کند مورد نیاز است.

الگوریتم‌های تصمیم‌گیری توزیعی، در بسیاری از برنامه‌های رباتیک از جمله تخصیص وظایف پویا، ساخت نقشه جمعی و اجتناب از مانع ، به کار گرفته شده‌اند. با این حال، توسعه طیف گسترده‌ای از عاملان با تصمیم‌گیری‌های توزیع‌شده هنوز یک مشکل حل نشده است. چندین مشخصه شناخته شده که نیازمند سبک و سنگین کردن ( trade-off ) هستند، مانند سرعت در برابر دقت، طی فرآیند تصمیم‌گیری توزیع شده، شناسایی می‌شوند و از جنبه‌های کلیدی هستند که باید پیش از استقرار در دنیای واقعی، در نظر گرفته شوند. بنابراین برای مقابله با موج جدید چالش‌هایی که صنعت با آنها روبروست، راه حل‌های مستقل و انعطاف‌پذیر برای تصمیم‌گیری ربات‌ها در سیستم‌های توزیع شده، مورد نیاز خواهد بود. بلاکچین، یک فناوری برجسته برای اطمینان از این مسئله است که همه شرکت‌کننده‌ها در شبکه غیرمتمرکز، دیدگاه یکسانی از جهان دارند. برای مثال، بلاکچین امکان ایجاد سیستم‌های رای‌گیری توزیع شده را برای ربات‌های جمعی که نیازمند رسیدن به توافق هستند، فراهم می‌آورد.

آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین رباتیک 9

 

شکل 9

شکل 9، مثال ساده‌ای را از نحوه استفاده از فناوری بلاکچین برای کمک به فرایند تصمیم‌گیری ربات های جمعی به تصویر می‌کشد. همانطور که در شکل 9(a) نشان داده شده است، هربار که عضوی از مجموعه در موقعیتی قرار می‌گیرد که نیاز به توافق دارد، می‌تواند تراکنش خاصی را آغاز و یک آدرس مرتبط با هریک از گزینه‌های ممکن (که رباتیک جمعی باید از میان آنها انتخاب کند) ایجاد نماید. طبق آنچه در شکل 9 (b) نشان داده شده، بعد از اینکه اطلاعات در بلوک قرار گرفت، در دسترس عموم بوده و اعضای دیگر مجموعه می‌توانند براساس وضعیت آن‌، مثلا با انتقال یک توکن به آدرس متناظر به گزینه منتخبشان، رای دهند. توافق‌ با قانونی مثل اکثریت به سرعت و به روش قابل اطمینانی قابل دستیابی است، چرا که همه ربات‌ها می‌توانند اعتبار آدرس‌های درگیر در فرایند رای‌گیری را، طبق آنچه در شکل 9 (c) نشان داده شده ، بررسی کنند.

منبع: github

بلاکچین: ساختاری جدید برای سیستم‌های رباتیک جمعی – قسمت پنجم

ترجمه: نگار درزی

 

 

امنیت

یکی از موانع اصلی در توسعه گسترده ربات‌ها برای کاربرد‌های تجاری، امنیت است. تحقیقات پیشین بر ضرورت توسعه سیستم‌هایی که در آن اعضای مجموعه می‌توانند همتا‌های خود را شناسایی کرده و به آنها اعتماد کنند، تاکید کرده‌اند. این مسئله زمانی اهمیت یافت که نشان داده شد ورود اعضای «معیوب» یا متجاوز به مجموعه می‌تواند خطر بالقوه‌ای برای اهداف مجموعه یا یک نقص امنیتی محسوب شود. امنیت در هر محيطی، از جمله سيستم‌های رباتیک جمعی، اساسا در مورد ارائه خدمات اصلی از قبیل محرمانگی و یکپارچگی داده‌ها، احراز هویت اعضا و تائید اعتبار داده‌ها می‌باشد. در مقایسه با زمینه‌های دیگر، که تحقیقات امنیتی فعالی در مورد آنها صورت گرفته، سیستم‌های رباتیک جمعی از فقدان راه‌حل‌های عملی برای این مشکلات رنج می‌برند. موضوع امنیت، در بسیاری از تحقیقات برجسته نادیده گرفته‌شده، که یکی از دلایل آن، پیچیدگی و ناهمگن بودن برخی ویژگی‌های سیستم‌های رباتیک جمعی مانند خودمختاری ربات، کنترل غیرمتمرکز، تعداد بالای اعضا، رفتار ناگهانی اشتراکی و غیره است. بلاکچین نه تنها می‌تواند یک کانال ارتباطی همتا به همتا مطمئن برای عاملان مجموعه ارائه دهد، بلکه راهی را برای غلبه بر تهدیدات، آسیب‌پذیری‌ها و حملات بالقوه نیز فراهم می‌آورد.

آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین رباتیک 6

شکل 6. انواع مختلف ربات‌ها که کانال ارتباطی را با استفاده از کلیدهای عمومی به‌عنوان شناسه‌های اصلی به اشتراک می‌گذارند.

در برنامه رمزگذاری بلاکچین، تکنیک‌هایی از قبیل رمزگذاری کلید عمومی و امضای دیجیتال، ابزارهای پذیرفته شده‌ای هستند که به کمک آن‌ها نه تنها تراکنش‌ها از کانال‌های اشتراکی استفاده می‌کنند، بلکه هویت منحصربه‌فرد هر عامل را نیز در شبکه ارائه می‌دهند. همان‌طور که در شکل 6 نشان داده‌شده، یک جفت کلید مکمل، عمومی و خصوصی، برای هر عامل جهت ارائه این قابلیت‌ها ایجاد شده‌است. کلیدهای عمومی، اطلاعات قابل دسترسی اصلی عامل‌ها می‌باشد که در شبکه بلاکچین و در دسترس عموم قرار دارند. این کلید‌ها را می‌توان به‌عنوان یک نوع شماره حساب تلقی نمود. در مقابل، کلیدهای خصوصی، اطلاعات محرمانه  عامل مانند کلمات عبور، در سیستم‌های سنتی هستند و به‌صورت انحصاری برای تائید هویت عامل و عملیاتی که ممکن است اجرا کند، مورد استفاده قرار می‌گیرند.

آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین رباتیک 7

شکل7. رمزگذاری کلید عمومی به ربات‌ها اجازه می‌دهد اطمینان حاصل کنند که محتوای پیام تنها توسط صاحب آدرس فرستنده قابل خواندن است.

در مورد رباتیک‌های جمعی، همان‌طور که در شکل 7 نشان داده شده، رمزگذاری کلید عمومی به آنها این اجازه را می‌دهد تا کلیدهای عمومی خود را با ربات‌های دیگری که قصد برقراری ارتباط با آن‌ها را دارند، به اشتراک بگذارد. بنابراین، هر ربات در شبکه می‌تواند اطلاعات را به آدرس‌ رباتی خاص ارسال کند، اما تنها رباتی که کلید خصوصی را در اختیار دارد، می‌تواند پیام را بخواند. از آنجا که کلید عمومی نمی‌تواند برای رمزگشایی پیام‌ها استفاده شود، اگر به دست افراد اشتباهی بیافتد، خطری ایجاد نمی‌کند. علاوه بر این، به کمک کلیدهای خصوصی، ربات‌های شخص ثالث نمی‌توانند چنین اطلاعاتی را رمزگشایی کنند، حتی اگر کانال ارتباطی یکسانی داشته باشند.

منبع: github

بلاکچین: ساختاری جدید برای سیستم‌های رباتیک جمعی – قسمت چهارم

ترجمه: نگار درزی

 

 

  1. II. رباتیک‌ جمعی؛ رشته‌ای نوظهور

سیستم‌های جمعی (SWARM)، به دلیل تاثیرپذیری اولیه از طبیعت و مدل‌های الهام گرفته شده از محیط زیست، به سازگاری با محیط و شرایط مختلف معروف هستند. از مزایای کلیدی ربات‌های جمعی می‌توان به مقاومت در برابر شکست و مقیاس‌پذیری اشاره کرد، که هر دو از ماهیت ساده و توزیع شونده هماهنگی میان آنها نشات می‌گیرد. با توجه به این ویژگی‌ها، رفتارهای کلی بطور واضح بیان نمی‌شود و به جای آن به تعاملات بین ربات‌ها پرداخته می‌شود. درنتیجه، همانطور که در شکل 4 نشان داده شده، تحقیقات رباتیک جمعی اخیرا محبوبیت بسیاری پیدا کرده است.

آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین رباتیک 4

شکل4. تعداد کل اسناد تحقیقاتی در زمینه سیستم‌های رباتیک جمعی در انتشار سالانه 2000 الی 2014

با ادامه کاهش هزینه‌های پلتفرم‌های رباتیک، تعداد برنامه‌های مورد استفاده در سیستم‌های ربات جمعی رو به افزایش است. این برنامه‌ها شامل حمل و نقل کالا که در آن گروه‌هایی از ربات‌های کوچک برای حمل اشیاء بلند و سنگین استفاده می‌شوند، کشاورزی حرفه‌ای جایی که ناوگانی از ربات‌های مستقل، وظایف ماشین‌آلات کشاورزی را به عهده می‌گیرند و حتی سیستم‌های سرگرمی، که در آن چندین ربات برای اجرای نمایش‌های تعاملی گرد هم می‌آیند، می‌شود. پیشرفت‌های ناشی از این رشته، تاثیر مستقیمی بر ظهور فناوری‌هایی چون وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین (UAV) و نانورباتیک داشته است.

این نمونه‌ها همراه با توسعه روبه رشد سخت‌افزاری رباتیک، نشان از کاربردهای تجاری بالای آنها دارد. هرچند، با ظهور شرکت‌های رباتیک جمعی، به وضوح مشکلاتی در انتقال موثر دانش و تکنولوژی از موسسات علمی به صنعتی وجود دارد. فعالیت‌های پیشین بر فقدان روش‌های کلی برای پرداختن به موضوعاتی از قبیل تحلیل امنیت، مکانیسم‌های آزمایش و یا پروتکل‌های امنیتی برای سیستم‌های رباتیک جمعی تاکید دارد. این موارد، مانع از پیشرفت گسترده برنامه‌های تجاری می‌شود.
یکی از بدیهیات در زمینه رباتیک جمعی، فقدان دانش جهانی یا مدل‌های ارتباطی شفاف بین ربات‌های جمعی است. به طور سنتی، سیستم‌های ربات جمعی منحصرا به ارتباطات محلی – مثل ارتباط میان ربات‌های مجاور در یک ماموریت گروهی- متکی بوده‌اند. بنابراین، استفاده از فناوری بلاکچین در ترکیب سیستم‌های رباتیک جمعی ممکن است نوعی انحراف از رویکرد اصلی به نظر برسد. با این وجود، استفاده از دانش جهانی در سیستم‌های ربات جمعی در کاربردهای مختلف مثل تکنیک‌های مشارکتی در هماهنگی با محیط‌های ناشناخته یا هماهنگ‌سازی میان تیم‌های جمعی مختلف مفید است. این یافته‌ها به این معنی است که ترکیب هر دو نوع اطلاعات – محلی و جامع – ممکن است بدون ایجاد آسیب‌پذیری نسبت به شکست و ویژگی مقیاس‌پذیری این سیستم‌ها، مفید و امکان‌پذیر باشد. علاوه بر این، دستاوردهای اخیر در طراحی و ساخت سخت‌افزارهایی چون مادربردهای Raspberry Pi8 یا Intel Galileo9، ربات‌های امروزی را قادر به استفاده از قابلیت‌های پردازشی بیشتر و همچنین دستگاه‌های ارتباطی با توان کم می‌سازد. این پیشرفت‌ها دری به سوی ارتباط شفاف و روش‌های دانش جهانی در سیستم‌های رباتیک جمعی باز می‌کند.

آزمایشگاه بلاکچینایران بیتکوین رباتیک 5

شکل 5. (a) مجموعه‌ای از ربات‌های  Kilobot 1024.  Kilobot 1024 را نشان می‌دهد که پلتفرم کم‌هزینه – بخش‌های 14 دلاری- می‌تواند راه‌حلی امکان‌پذیر برای تولید مجموعه‌های صدتایی یا هزارتایی باشد.

(b) ربات Microtug  برای حمل وزنه. ربات Microtug یک یدک‌کش است. این ربات‌ها از فناوری چسبندگی برای حرکت اشیایی با دوبرابر وزن خود استفاده می‌کنند.

در ادامه، خواهیم دید که چگونه بلاکچین و اصول اساسی آن می‌تواند برای مقابله با چهار مسئله مهم در زمینه رباتیک جمعی، از طریق استفاده از ربات‌ها به‌عنوان گره‌هایی در شبکه و انعکاس تعاملات آنها درون بلوک‌ها مفید باشد.

منبع: github

بلاکچین: ساختاری جدید برای سیستم‌های رباتیک جمعی – قسمت سوم

ترجمه: نگار درزی

در قسمت قبل از دو پروژه Bitcongress و Colored Coins نام بردیم. Bitcongress، یک پلتفرم رای‌گیری غیرمتمرکز است که برای سهولت فرآیند قانون‌گذاری و تصویب قانون از طریق ارائه سیستم رای‌گیری امن و معتبر ارائه شده است. پروژه  Colored Coins اما بر ایجاد دارایی‌های دیجیتالی که می‌توانند ارزش‌های دنیای واقعی را ارائه دهند، متمرکز است.

با ضمیمه کردن متاداده‌ها به تراکنش‌های بیتکوین می‌توان از توکن‌های دیجیتال در بلاکچین، برای ذخیره اطلاعاتی مانند اسناد، گواهینامه‌ها و غیره، ارائه مدارک حق مالکیت، یا صدور دارایی‌های مالی مثل سهام استفاده کرد. با توجه به مورد دوم،Colored Coins می‌تواند برای ایجاد سازمان‌های مشارکتی توزیع شده ( Distributed Collaborative Organizations) که اساسا سیستم‌های مجازی متشکل از سهامداران هستند، استفاده شود. در چنین مواردی، بلاکچین به صورت شفاف و ایمن به حفظ ساختار مالکیت شرکت، و همچنین ایجاد و توزیع سهام  برای DOC ها کمک می‌کند.

فناوری بلاکچین نشان می‌دهد که با ترکیب شبکه‌های همتا به همتا با الگوریتم‌های رمزنگاری، گروهی از عامل‌ها می‌توانند در مورد وضعیت‌های خاص کار به توافق رسیده و آن توافق را بدون نیاز به یک مقام کنترل‌کننده مرکزی، ثبت کنند. با توجه به ماهيت غيرمتمركز و اصول كليدي بلاکچین، مثل اعتبار و تحمل‌پذیری خطا، این فناوری می‌تواند در ترکیب با زمینه‌های نوظهور از قبیل حمل و نقل خودکار، لجستیک و سیستم‌های انبارداری یا حتی رایانش ابری، مفید باشد.

هدف این مقاله، اشاره به مزایای بالقوه ترکیب فناوری بلاکچین با رباتیک، بخصوص رباتیک‌های جمعی و سخت‌افزارهای پیشرفته رباتیک که توجه روزافزون بخش‌های صنعتی و آکادمیک را به خود جلب کرده‌اند و تاکید بر نحوه تسهیل تراکنش‌ها از تحقیقات آکادمیک تا کاربردهای دنیای واقعی و احتمالا کاربردهای گسترده صنعتی می‌باشد.

منبع: github

بلاکچین: ساختاری جدید برای سیستم‌های رباتیک جمعی – قسمت دوم

ترجمه: نگار درزی

 

در قسمت قبل چکیده‌ای از کاربرد بلاکچین در سیستم‌های رباتیک جمعی را ارائه و سپس بلاکچین را به عنوان فناوری‌ای تحول‌آفرین معرفی کردیم. حال به شرح ادامه این ویژگی و چگونگی کارکرد بلاکچین می‌پردازیم.

شکل 2. بخش ساده‌ای از بلاکچین

ایده مهم دوم، «بلاکچین» بود، که یک پایگاه داده عمومی از معاملات ثبت شده توسط شبکه‌ای از عامل‌ها را شامل می‌شد. همانطور که در شکل 2 نشان داده شده، تراکنش‌ها یا معاملات فردی شامل جزئیاتی است که چه کسی چه چیزی را برای چه کسی فرستاده، و این اطلاعات در مجموعه داده‌ای به نام بلوک، دسته بندی می‌شود.
هر بلوک حاوی اطلاعات مربوط به تعداد معینی از معاملات، ارجاع به بلوک قبلی در زنجیره بلوکی و پاسخی به چالش‌های پیچیده ریاضیاتی که بعنوان «اثبات کار» شناخته می‌شوند، می‌باشد. مفهوم اثبات کار، (proof of work) برای اعتبارسنجی اطلاعات مرتبط با آن بلوک خاص و همچنین دشوارسازی محاسباتی ایجاد بلوک‌ها استفاده می‌شود تا مانع تغییر بلاکچین توسط مهاجمان شود. اثبات کار، مبتنی بر تکنیکهای رمزنگاری (مانند SHA256 برای بیتکوین) است که مقادیر عددی غیر قابل پیش‌بینی خروجی آن نیز به‌عنوان هش شناخته می‌شوند. هش، همه تراکنش‌ها را درون یک بلوک با اثرانگشت دیجیتال قرار می‌دهد. هرگونه اختلاف در داده‌های ورودی مانند ترتیب تراکنش‌ها، مقادیر، گیرنده‌ها و غیره موجب تفاوت در داده‌های خروجی و در نتیجه هش اثبات کار می‌شود، لذا اثر انگشت دیجیتال متفاوتی را ایجاد خواهد کرد.

آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین رباتیک 2

شکل 3. نمایش گرافیکی بلاکچین

پس از اطمینان از این که همه تراکنش‌های جدید در بلوک معتبر بوده و تراکنش‌های قبلی را نقض نمی‌کنند، (نقض‌هایی مثل پرداخت دوگانه یا double-spending)، یک بلوک جدید توسط یک عامل در شبکه که از این پس به عنوان ماینر به آن اشاره می‌کنیم، به انتهای زنجیره بلوکی اضافه می‌شود. پس از این کار، اطلاعات موجود در بلاک دیگر قابل حذف یا اصلاح نیستند، و جهت تائید شدن در دسترس همه افراد در شبکه، می‌باشد. یک نسخه کپی از بلاکچین، مشابه آنچه در شکل 3 نشان داده شده، توسط هر عامل ذخیره می‌شود و به صورت دوره‌ای به شکل همتا به همتا، همگام‌سازی می‌شود تا اطمینان حاصل شود که همه آنها، پایگاه داده‌های عمومیِ مشترکی را به اشتراک گذاشته‌اند. با این مشخصات، بلاکچین به یک رکوردر دائمی تبدیل می‌شود که همه عامل‌‌های شبکه، می‌توانند برای هماهنگ‌سازی‌، تایید تراکنش و دستیابی به توافق، بدون نیاز به یک قدرت متمرکز سازماندهی شوند.

با این حال، بلاکچین به دلیل طبیعت غیرمتمرکزش، گاهی بلوک‌های خالی تولید می‌کند، که در شکل 3، با بلوک‌های خاکستری نشان داده شده‌اند. این اتفاق معمولا زمانی رخ می‌دهد که دو ماینر در یک زمان واحد، بلوکی را تولید می‌کنند. این بلوک‌ها ابتدا توسط بخشی از شبکه پذیرفته شده، سپس در صورت اثبات وجودِ زنجیره بلوکِ طولانی‌تر، رد می‌شوند. در حال حاضر پروژه‌های متعددی در حال بررسی مزایای بالقوه فناوری بلاکچین در طیف وسیعی از بخش‌ها مانند مالکیت معنوی آثار، املاک و غیره هستند. گذشته از این، دو پروژه امیدبخش در زمینه فناوری بلاکچین به نام‌های Bitcongress و Colored Coins وجود دارد که در قسمت‌ بعدی بیشتر درباره آنها صحبت می‌کنیم.

منبع: github

بلاکچین: ساختاری جدید برای سیستم‌های رباتیک جمعی – قسمت اول

ترجمه: نگار درزی

 

چکیده

ربات‌های گروهی، تحولات چشمگیری در کاربردهای صنعتی، از تحویل کالا تا کشاورزی ایجاد خواهند کرد. بااین‌حال برخی از ویژگی‌های ناهمگن این سیستم که آن را برای کاربردهایی در آینده مناسب می سازد – مثل خودمختاری ربات، کنترل غیرمتمرکز و رفتار جمعی- مانع خروج این فناوری، از موسسات دانشگاهی به دنیای واقعی می‌گردد. بلاکچین، فناوری درحال ظهور در زمینه بیتکوین، نشان می‌دهد که با ترکیب شبکه‌های همتا به همتا با الگوریتم‌های رمزنگاری، گروهی از عامل‌ها (ایجنت‌ها) می‌توانند در مورد شرایط انجام کار به توافق رسیده و آن توافق را بدون نیاز به یک مقام کنترل‌کننده مرکزی، ثبت کنند. ترکیب بلاکچین با دیگر سیستم‌های توزیع شده، مثل سیستم‌های رباتیک جمعی، می‌تواند قابلیت‌های ضروری را برای ایجاد امنیت بیشتر، خودسازمان‌دهی، انعطاف‌پذیری و کارآمدی بیشتر عملیات رباتیک جمعی ارائه دهد.

در این مقاله، با استفاده از فناوری بلاکچین، راه‌حل‌های مبتکرانه برای چهار مسئله در زمینه رباتیک جمعی ارائه داده می‌شود. امنیت، تصمیم‌گیری، تمایز رفتار و مدل‌های کسب‌وکار جدید برای سیستم‌های رباتیک جمعی، از طریق ارائه سناریوها و نمونه‌های موردی شرح داده شده‌اند.

  1. بلاکچین؛ فناوری تحول‌آفرین

در سپتامبر 2008، ساتوشی ناکاموتو در گزارش رسمی خود، دو ایده تاثیرگذار ارائه داد. اولین ایده، بیتکوین به عنوان یک سیستم نقدینگیِ الکترونیکِ همتا به همتا بود. بیتکوین یک ارز آنلاین، غیرمتمرکز و همتا به همتا بود که بدون داشتن پشتیبانی از جانب یک مقام مرکزی، دارای ارزش است. بیتکوین بعد از اینکه مورد توجه روزافزون متقاضیان و قانون‌گذاران واقع شد، به‌عنوان روشی ارزان، سریع و قابل اعتماد برای انتقال کدهای دارای ارزش اقتصادی به روشی غیرمتمرکز در اینترنت شناخته شد. همان‌طور که در شکل 1. (a) مشاهده می‌کنید، بیتکوین با بیش از 4 میلیون کاربر و بیش از 125000 تراکنش در روز ، که در شکل 1. (b) نشان داده شده، به یکی از قدرتمندترین شبکه‌های محاسباتی موجود تبدیل شده است.

آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین روباتیک 1

آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین روباتیک 2

شکل 1. (a) تعداد کل کاربران معروف‌ترین مشتری بیتکوین یعنی MyWallet در دوره یکساله سپتامبر 2014 الی سپتامبر 2015 و شکل . (b) تعداد کل تراکنش‌های بیتکوین طی دوره یکساله سپتامبر 2014 الی سپتامبر  است.

منبع: github

پنج هک جالب توجه ارزهای رمزنگاری شده – قسمت پایانی

مترجم: اکرم سبزمکان

هک نایس هش

ششم دسامبر 2017 در ساعت 18 دقیقه بامداد، شرکت اسلوونیایی نایس هش (NiceHash) هک شد و 4700 بیتکوین به ارزش 80 میلیون دلار به سرقت رفت.

مارکو کوبال (Marko Kobal)، مدیر اجرایی نایس هش، طی یک ویدیو زنده در فیسبوک درباره نگرانی‌های به وجود آمده صحبت کرد. او تنها از ورود هکرها به کامپیوترهای کارمندان که منجر به سرقت شد، سخن گفت. در واقع مهاجمان از هویت کارمندان برای دسترسی به سیستم نایس هش استفاده کردند. کوبال در این ویدیو گفت:

«با توجه به پیچیدگی و امنیت این سیستم‌ها، به نظر می‌رسد این حمله بسیار برنامه‌ریزی شده و پیچیده است».

نایس هش به مدت 24 ساعت برای انجام بازرسی کامل و تجزیه و تحلیل هک، عملیات را به حالت تعلیق درآورد.

در بیانیه مطبوعاتی این شرکت اعلام شد:

«سیستم پرداخت ما به خطر افتاده و محتویات کیف پول‌های بیتکوین به سرقت رفته است. ما در حال کار برای بررسی دقیق تعداد بیتکوین‌های از دست رفته هستیم. واضح است که اهمیت این موضوع بسیار است و ما برای اصلاح این موضوع در روزهای آینده تلاش می‌کنیم. علاوه بر تحقیقات خود، به منظور تسریع امور، تمام اطلاعات در اختیار مقامات و مراجع امنیتی قرار گرفته و ما در حال همکاری با آنها برای رفع هرچه سریع‌تر مشکل هستیم».

نتیجه‌گیری

چهار هک مهم (از نظر ما) ارزهای رمزنگاری شده که در چند سال گذشته اتفاق افتاد را مورد بررسی قرار دادیم. در حالی که یکی از آن‌ها به دلیل مقیاس وسیعی از سرقت و مدیریت سوء، مضحک بود (Mt Gox)، دیگری (DAO) چنان شدید بود که یک سکه جدید برای جبرانِ آسیب، ایجاد کرد و البته، فاجعه تصادفی parity را نیز بررسی کردیم. با این حال، حمله Bitfinex نشان داد بدون توجه به تمام اتفاقات، آنها همیشه راهی برای مبارزه خواهند یافت.

هدف این مقاله این است تا با بررسی حملات، به شما نشان دهد که مهم نیست چه اتفاقی می‌‌افتد، زیرا جهان شگفت‌انگیز ارزهای رمزنگاری شده همیشه این مشکلات را پشت سر می‌گذارد و قوی‌تر می‌شود. اما مانند تمام سیستم‌های مالی و بانکداری که نواقص فراوانی دارند هیچ‌کس نمی‌تواند منکر این حقایق باشد.

منبع: blockgeeks

پنج هک جالب توجه ارزهای رمزنگاری شده – قسمت هشتم

مترجم: اکرم سبزمکان

 

از بین رفتنِ حساب‌های چندامضاییِ parity

اگرچه این مورد از نظر فنی جزو هک‌های بزرگ تاریخ ارزهای رمزنگاری محسوب نمی‌شود، اما بیان آنچه برای کیف پول‌های چندامضاییِ parity رخ داد، خالی از لطف نیست. چقدر اتفاق افتاده که شما به طور تصادفی 150 میلیون دلار را از بین برده باشید؟ این دقیقا همان چیزی است که برای کاربر «devops199» اتفاق افتاد. درست زمانی‌که به طور تصادفی قرارداد زیر را خاتمه داد:

0x863df6bfa4469f3ead0be8f9f2aae51c91a907b4.

هک ارز رمزنگاری شده بیتکوین آزمایشگاه بلاکچین ایران

او کمی بعد فهمید که فقط جعبه پاندورا (Pandora) را باز کرده است.

در تاریخ 20 جولای به دلیل مشکلات قبلی، یک نسخه جدید از قرارداد هوشمند کیف پول parity، منتشر شد. متأسفانه در این کد جدید، نقص بزرگی وجود داشت. مشخص شد با فراخوانی تابع  initWallet ، می‌توان یک کیف پول را به کیف پول چند امضایی تبدیل کرد و مالک آن شد.

Parity، از کتابخانه‌ هدایت‌کننده قرارداد‌های هوشمند برای کیف پول‌های چند امضایی خود استفاده می‌کرد. به این معنی که تمام کیف پول‌های چندامضایی، کلیه کارهای خود را به این تک کتابخانه قراردادها ارجاع می‌دادند. در اصل، تمام کیف پول‌های چند امضایی parity ، یک نقطه شکست داشتند و آن هم آدرس موجود در کدهای سالیدیتیِ کتابخانه‌ی کیف پول‌ها بود:

constant _walletLibrary = 0x863df6bfa4469f3ead0be8f9f2aae51c91a907b4

براساس نوشته یکی از کاربران Reddit، به نام «ItsAConspiracy»، دلیل انجام این طراحی، صرفه‌جویی در هزینه gas  بود. در واقع آن‌ها به جای کپی و پیست کردن یک کد در هر کیف پول چند امضایی، از یک کتابخانه به عنوان یک «فضای مشترک» برای تمام کیف پول‌ها استفاده کردند.

بنابراین به جای آن‌که یک کد را در هر کیف پول تکرار کنند، یک مکان مشترک وجود داشت که هر کیف پول می‌توانست در آن عمکردهایی را به انجام برساند. این کار برای صرفه جویی در میزان gas و  فضای ذخیره‌سازی صورت گرفته ‌بود.

با این حال، یک نقص مهم و حیاتی وجود داشت که توسط کاربر، به طور ناخواسته، مورد سوءاستفاده قرار می‌گرفت.

در واقع کاربر می‌توانسته به عنوان یک کیف پول، کتابخانه را مقداردهی کند و از تمام قابلیت‌های صاحب آن نیز بهره ببرد، از جمله حق از بین بردن کامل آن.

تمام قراردادهای سالیدیتی دارای تابع خاتمه (kill) هستند.

 به نمونه زیر توجه کنید:

تابع kill برای اتمام قراردادها و انتقال باقی‌مانده توکن‌ها به خالقشان وجود دارد.

هنگامی که کاربر کیف پول را از بین ببرد، اساسا کتابخانه و تمام توابع منطقی مرتبط با آن را از بین برده است. این بدان معنی است که تمام کیف پول‌های متصل به کتابخانه، بی‌استفاده شده و حدود 150 میلیون دلار از بین رفته است.

پیامد

 Parity در مورد این اتفاق در توییتر نوشت:

همان‌طور که در بالا نوشته شده، کماکان تمام دارایی‌ها مسدودند. از آنجا که اتریوم غیرقابل تغییر است، این عمل قابل لغو نیست و تنها راه بازگرداندن سرمایه‌های از دست‌رفته، یک هاردفورک است.

نظر جامعه اتریوم در مورد این موضوع دوگانه بود، بسیاری از نظرسنجی‌های توییتر، آمار 50-50 مخالفین و موافقین راه‌حل هاردفورک را نشان می‌داد. یک مثال از چنین نظرسنجی‌هایی را در زیر می‌بینید:

در حال حاضر، 150 میلیون دلار اتر در جایی قرار دارد که هیچ‌کس نمی‌تواند ادعای مالکیت آن را داشته باشد.

منبع: blockgeeks

بلاکچین و کمک به سودآوری شرکت‌های B2B – قسمت دوم

مترجم: سعیده صفی‌نور

 

بلاکچین سرعت را بهبود می‌بخشد

این تکنولوژی ممکن است موجب ایجاد سردرگمی در بین عامه مردم شود. بیشتر افراد تا قبل از جلب توجه بیتکوین، هرگز از بلاکچین خبر نداشتند. ضرب سکه مجازی و رمزنگاری راه طولانی‌ای تا همه‌گیر شدن دارد، اما به سرعت در حال تغییر است.

اپستاین می‌نویسد: «ما در عصری پرشتاب زندگی می‌کنیم»، درست همان‌طور که تام فریدمن گفته است. در حقیقت، امروزه مطالعاتی وجود دارد که می‌گوید نسل جدید، نگهداری ارزهای رمزنگاری شده را به سهام ترجیح می‌دهند. البته بعضی از این اقدامات ناشی از تمایل غیرمنطقی به رمزنگاری است، که در هرصورت قابل توجه است.

نگاهی دقیق‌تر به تکنولوژی بلاکچین و دفترکل توزیع شده، اثر عمیق آن را بر بانک‌های بزرگ، کلان‌داده، پلتفرم رسانه‌های اجتماعی، مرورگرهای قدرتمند و رهبران تجارت الکترونیک مشخص می‌کند. درحال حاضر IBM از بلاکچین در تبلیغات تلویزیونی خود برای سرویس‌های ابری کسب‌وکار استفاده می‌کند.

نسل بعدی ارائه‌دهندگان خدمات و مصرف‌کنندگان، ابزار و زبان را به خوبی می‌شناسند؛ زیرا این دسته از تراکنش‌ها به روشی همیشگی برای آن‌ها تبدیل خواهد شد و هر روشی به جز بلاکچین، قدیمی، پر ریسک و به طرز احمقانه‌ای گران به نظر می‌رسد. واقعیت این است که بیشتر مردم حتی نمی‌دانند که از پایه بلاکچین استفاده می‌کنند، اما انتظار می‌رود تراکنش‌ها نیز مانند WiFi، اینترنت پرسرعت و تلفن‌های امروزی بدون واسطه انجام شود.

پلتفرم‌های رمزنگاری مردم را دعوت کرده‌اند تا به آن‌ها بپیوندند، در صورتی‌که به جز کدهای پیچیده و سطح بالا چیزی برای ارائه ندارند. در مقابل، کارت‌های اعتباری این گمان را ایجاد می‌کنند که شخص پول نقد و دردسترس را در اختیار دارد. به لطف تعدادی از ناظرین حکومتی، بیانیه‌ای مربوط به کارت‌های اعتباری وجود دارد که همه ما آن را درک کرده و با آن آشنا هستیم. عموم مردم نیز به طور ذهنی این مفهوم را پذیرفته‌اند.

به همین ترتیب، صاحبان کسب‌وکار به استفاده از رویه‌های مقرر و بررسی اصول کلی پذیرفته شده حسابداری (GAAP) عادت کرده‌اند. این تغییر قابل ملاحظه در دفترکل پردازش با یک منحنی یادگیری همراه خواهد بود و اگرچه سیستم‌های جدید بلافاصله از تجارت الکترونیک (eCommerce) بهره‌مند خواهند شد، این تغییر نیاز به انقلابی در نحوه بازاریابی و فروش آنلاین دارد.

می‌توانیم روزی را پیش‌بینی کنیم که بلاکچین حتی بیشتر از برنامه‌های کاربردی و محصولات سفارشی امنیت را تضمین کند. روزی که مشتریان آن را مقرون به‌صرفه و سهل‌الوصول بدانند، بازار نیز از آن پیروی خواهد کرد.

اپستاین که با پروژه‌های رمزنگاری blue-chip نظیر OpenBazaar و Zcash همکاری دارد، می‌گوید: «یک ضرب‌المثل در دنیای بلاکچین وجود دارد. تغییرات پنج ماهه در رمزنگاری همانند پنج سال در دنیای معمولی است. توصیه من این است که بهتر است هم اکنون زمان خود را صرف آماده‌سازی کنید تا اینکه بعدا در ناآگاهی مطلق گیر نیافتید».

اینکه چه قدر این گذار به طول خواهد انجامید قابل حدس زدن نیست، اما حرکت آن آغاز شده است. افزایش اعتماد، امنیت و کارایی همواره به رقابت شرکت‌های B2B کمک خواهد کرد و بلاکچین می‌تواند این سه مورد را ایجاد کند.

منبع: Forbes

پنج هک جالب توجه ارزهای رمزنگاری شده – قسمت هفتم

مترجم: اکرم سبزمکان

 

هک Bitfinex  چگونه اتفاق افتاد؟

منبع این مشکل، نیاز Bitfinex به ارتقای سطح امنیتی و نقدینگیِ بهتر بود. اکثر تراکنش‌ها با کیف پول‌های گرم و در بستر اینترنت انجام می‌شدند، در نتیجه در برابر هک شدن آسیب پذیرتر بودند. در سال 2015، Bitfinex و BitGo طی یک همکاری، سیستمی با کیف پول چند امضایی ایجاد کردند. در این کیف پول‌ها، برای مدیریت ریسک‌های احتمالی، کلیدها میان تعدادی از صاحبان پخش شده بود.

Bitfinex اعلام کرد:

«دوران به‌هم‌ریختگی مشتری‌های بیتکوین و تمام خطرات امنیتی آن، تمام شده است».

با این حال، به نظر می‌رسد که همین اقدامات امنیتی منجر به هک شد. همان‌طور که پیش‌تر گفتیم، یک کیف پول چند امضایی دارای چند کلید است که برای مدیریت ریسک میان تعدادی از صاحبان تقسیم می‌شود. برای انجام یک تراکنش، امضای همه آنها لازم است. در اینجا دو کلید توسط Bitfinex و یک کلید توسط BitGo، ذخیره می‌شد.

بنابراین قرار بود BitGo به عنوان یک امنیت اضافی عمل کند و معتبر بودن تراکنش‌های Bitfinex را بررسی نماید. با توجه به این لایه امنیتی اضافی، Bitfinex استفاده از کیف پول‌های ذخیره‌سازی سرد را کاهش داد و پول مشتریان خود را در کیف پول گرم چند امضایی ذخیره کرد. این ایده به منظور سهولت نقدینگی، بدون به خطر انداختن امنیت بود. با این حال، هنگامی که هکرها به سرورهای Bitfinex حمله کردند، نه تنها از امضاهای Bitfinex  برای مجوزهای غیرقانونی بیتکوین، استفاده کردند بلکه گاهی با دور زدن موانع امنیتی BitGo، امضای آن‌ها را نیز در تراکنش مورد استفاده قرار ‌دادند. نظریه‌های زیادی وجود دارد که چرا این امر اتفاق افتاد. از توطئه گرفته تا نظریاتی مضحک. به هر حال، معتبرترین تئوری این است که سیستم را‌ه‌اندازی Bitfinex دچار نقص بوده به طوری که BitGo با سرمایه کاربران همان کاری را می‌کرده که Bitfinex می‌گفت. بنابراین، اساسا، کیف پول چندامضایی چندان هم چند امضایی نبود. در نتیجه می‌توان تنها نقطه شکست موجود را سرورهای Bitfinex دانست. اگر به این نکته دقت کنیم که طبق اعلام BitGo، سرورهای آنها به‌هیچ‌وجه مورد هجوم و رخنه هکرها قرار نگرفته بود، این نظریه قوی‌تر می‌شود.

پیامد

بعد از این اتفاق، قیمت بیتکوین تقریبا 20٪ کاهش یافت. پیش از آن‌که بیتکوین بتواند دویاره سرپا شود، قیمت آن به 480 دلار سقوط کرد.

پنج هک جالب توجه ارزهای رمزنگاری شده اتریوم بیتکوین دانشگاه شریف آزمایشگاه بلاکچین ایران

با وجود اینکه Bitfinex ضربه خورد، اما روش بازیابی آن‌ها قطعا قابل ستایش است. آن‌ها ابتدا توکن‌های BFX را میان همه مشتریان خود پخش کردند، که اساسا نوعی سفته یا IOU بود. با این‌حال، شایعاتی هم وجود داشت که بنابر آن تمام این کارها برای آن بوده که Bitfinex زمان بیشتری برای پرداخت بدهی‌هایش بخرد. در اول سپتامبر، به منظور آرام کردن ترس و تردید جامعه بیتکوین، آنها 1.1 درصد از توکن‌ها را بازخرید کردند.

اما این پایان کار آنها نبود. Bitfinex ، سازوکار  Pairs tradeرا به بازار اضافه نمود، عملیات فروش را سریع‌تر کرد، پلتفرم معاملاتی OTC را برای معاملات بزرگ‌تر ایجاد کرد و در نهایت با افزایش کسب‌وکارها، بدهی‌ها را به سرعت پرداخت نمود.

پنج هک جالب توجه ارزهای رمزنگاری شده اتریوم بیتکوین دانشگاه شریف آزمایشگاه بلاکچین ایران

در سوم آوریل 2017، Bitfinex تمام تراکنش‌های توکن‌های BFX خود را متوقف کرد و به کاربران اجازه داد تا  کل BFX هایشان با ارزش کامل $ 1 را نقد کنند.

جدول زیر «تاریخچه بازپرداخت توکن  BFX»  را  نشان می‌دهد:

پنج هک جالب توجه ارزهای رمزنگاری شده اتریوم بیتکوین دانشگاه شریف آزمایشگاه بلاکچین ایران

منبع: blockgeeks