بلاکچین در دبی: شهرهای هوشمند از تعریف تا واقعیت

مترجم: مریم لطانی

 

دبی به عنوان شهری پیشرو در نوآوری‌های تکنولوژیک شناخته می‌شود. داستان دبی به عنوان یکی از نخستین دولت‌هایی که درگیر بلاکچین شد، الهام‌بخش است و می‌تواند نقشه راه برای کسانی باشد که علاقه‌مند به ایجاد شهری هوشمند و انتقال تراکنش‌ها با تکنولوژی دفترکل هوشمند هستند. سفر زمانی آغاز شد که بلاکچین تنها یک مفهوم بود و اکنون دبی نمونه آزمایشی شهری را اجرایی کرده که این مفهوم را به واقعیت نزدیک‌تر خواهد ساخت.

راه‌اندازی شورای جهانی بلاکچین

در فوریه 2016، دبی، تاسیس شورای جهانی بلاکچین را اعلام کرد. در حال حاضر اعضای این شورا از نهادهای مختلفی از جمله، سازمان‌های دولتی، بانک‌های امارات متحده عربی، شرکت‌های فناوری بلاکچین و شرکت‌های بین‌المللی مانند IBM می‌باشند. تاسیس این شورا به دنبال اجرای برنامه «شتاب‌دهندگان آینده دبی» بود . این برنامه بهترین شرکت‌ها، کارآفرینان و نهادهای دولتی را که چالش‌های جهانی را درک و در فناوری‌های پیشرفته سرمایه‌گذاری می‌کنند، گرد هم آورده است.

اثبات مفهوم بلاکچین دبی

بلاکچین یک فناوری نسبتا جدید می‌باشد، پس قبل از اینکه به تولید برسد، باید به طور کامل مورد تحقیق و آزمایش قرار گیرد. در یک کنفرانس صنعتی در ماه می 2016، شورای جهانی بلاکچین، طرح‌هایی برای اثبات مفهوم آن در هفت حوزه اعلام کرد.

  1. دیجیتالی کردن پرونده‌های پزشکی بر روی بلاکچین و ارائه آنها به بیمار و مراقبین بهداشتی با یک دسترسی امن به اطلاعات پزشکی
  2. دیجیتالی کردن و انتقال گواهی کیمبرلی(Kimberley) در بلاکچین برای ایمن‌سازی تجارت الماس
  3. انتقال عناوین دارایی‌های غیرمالی روی بلاکچین برای افزایش بازده تجاری
  4. ساده‌سازی تأیید اعتبار برای کاهش زمان ثبت در کسب و کار
  5. استفاده از وصایا و قراردادهای بلاکچینی برای انتقال آسان‌تر مالکیت
  6. تقویت گردشگری در دبی از طریق یک برنامه مبتنی بر بلاکچین که بازدیدکنندگان را قادر می‌سازد تا امتیازهای وفاداری بیشتری کسب و هزینه کنند
  7. استفاده از بلاکچین در تجارت برای مبادله موثر کالا و تامین مالی برای این کالاها

همان‌طور که می‌بینید در حوزه‌های مختلفی می‌توان فرآیندهای قدیمی را به مدل بلاکچینی انتقال داد.

انتشار استراتژی بلاکچین دبی

رهبران دبی در بلاکچین سرمایه‌گذاری کرده‌اند و معتقدند که این یک جزء کلیدی در حفظ وضعیت رقابتی خواهد بود. به دنبال این باور، شیخ حمدان بن محمد بن رشید آل مکتوم، ولیعهد دبی و رئیس هیئت امناء بنیاد «آینده دبی»، با اعلام استراتژی بلاکچین دبی در اکتبر 2016، موقعیت دبی را به عنوان یک پیشرو در اجرای  پروژه‌های دیجیتال، تقویت کرد. بنیاد آینده دبی بر این استراتژی نظارت می‌کند و سازمان «دبی هوشمند» بازوی اجرایی آن خواهد بود. این استراتژی علاوه بر برنامه‌ریزی برای استفاده از بلاکچین در تمام اسناد دولتی تا سال 2020، سه هدف اصلی دیگر را نیز دنبال می‌کند: بهره‌وری دولت، ایجاد صنعت و رهبری بین‌المللی.

شهر دبی و همکاری IBM

دبی دریافته است که همکاری در توسعه فناوری‌های جدید چقدر حیاتی است. در ماه فوریه اعلام شد که IBM با هشت سازمان در سه کشور برای آزمایش تکنولوژی بلاکچین در ردیابی واردات و صادرات کالاها با دبی همکاری می‌کند. در این برنامه قراردادهای هوشمند جایگزین قراردادهای کاغذی شده و چرخه فرآیندهای مالی تجاری در یک زیرساخت واحد هماهنگ خواهد شد.

در بخش فنی این برنامه از هایپرلجر فابریک (Hyperledger Fabric) و ابر آی بی ام (IBM Cloud) برای انتقال داده‌های بلادرنگ به ذی‌نفعان و همچنین از پلتفرم Watson IoT برای به‌روزرسانی داده‌های گزارش شده دستگاه‌ها و تائید اعتبار قراردادهای هوشمند استفاده می‌شود.

نمایش شهرآزمایشی بلاکچینی

گام اخیر این سفر دبی، ماه گذشته نمایش داده شد. یک شهر آزمایشی که خدمات شهری آن با استفاده از تکنولوژی بلاکچین پیاده‌سازی شده است. هدف آن ارائه خدمات دولتی روی پلتفرم بلاکچین و ایجاد یک اکوسیستم همگرا می‌باشد که می‌تواند به طور چشمگیری اتلاف زمان، میزان کار لازم و هدررفت منابع را کاهش دهد. موسسات دولتی دبی، مانند سازمان راه و حمل‌ونقل، آزمایشگاه‌های جدیدی را پایه‌ریزی کرده‌اند که اعضای آن از مدیران اجرایی و نمایندگان سازمان «دبی هوشمند» و بنیاد «آینده دبی» و همچنین کارشناسان تکنولوژی بلاکچین از شرکت‌هایی مانند IBM و Banco Santander می‌باشند. آنها تاثیر این تکنولوژی را در استراتژی‌های سازمانی تعیین کرده و راهکارهای مناسب را ارائه می‌دهند.

سازمان دبی هوشمند، با شرکت IBM به عنوان شریک استراتژیک در تکنولوژی بلاکچین همکاری می‌کند. شرکت IBM پس از یک پروسه رقابتی و دقیق انتخاب شد و طی آن نشان داد که دارای تخصص کامل فنی و تعهد قوی برای توسعه این تکنولوژی و اجرایی نمودن آن است.

آینده چه چیزی به همراه خواهد داشت؟

این پروژه و پروژه‌های دیگر نشان می‌دهد که دبی به دنبال ایجاد یک چارچوب سازمان‌یافته در منطقه است. ازاین‌رو رهبران دبی، گسترش تکنولوژی بلاکچین در بسیاری از بخش‌ها را تسهیل خواهند کرد و به خوبی در مسیر اجرایی کردن بلاکچین حرکت می‌کنند.

وقتی دبی در سال 2020 این ماموریت را کامل کند، شما چه کاری انجام خواهید داد؟ آیا هنوز می پرسید که بلاکچین چیست و یا از آن در حرفه خود استفاده خواهید کرد؟

منبع: IBM

مزایای بلاکچین برای صنایع خلاق

مترجم: آرامه بندری

 

شرکت مشاوره «مک کنزی»، گزارش جامعی از فناوری بلاکچین و کاربردهای آن در صنایع خلاق تهیه کرده است که در این گزارش خلاصه‌ای از آن ارائه خواهد شد.

بنابر این گزارش، بسیاری از مدیران و گردانندگان صنایع گوناگون، فناوری بلاکچین را به عنوان نیروی پیشران ارز رمزنگاری شده بیتکوین می‌دانند. «کلاوس شواب»، مدیر اجرایی و مؤسس «انجمن جهانی اقتصاد» در کتاب «انقلاب صنعتی چهارم» بلاکچین را دفتر کلی توزیع شده، قابل برنامه‌ریزی، رمزنگاری شده و قابل اطمینان معرفی کرده است که هیچ کاربری به تنهایی وظیفه نظارت بر آن را به عهده ندارد و نظارت بر آن بر مبنای اجماع جمعی است.

بلاکچین فناوری‌ای است که می‌تواند بسیاری از درآمدهای از دست رفته را به کسب‌وکارهای موجود برگرداند. در کتاب «انقلاب صنعتی چهارم» یک نظرسنجی از 800 مدیر در صنایع گوناگون انجام شده که در آن 58 درصد از شرکت‌کنندگان معتقدند که بلاکچین علاوه بر شکل دادن بسترهای کاملا نو، می‌تواند سبب افزایش درآمدزایی صنایع فعلی شود و 10 درصد به «GDP» جهانی بیافزاید.

فناوری بلاکچین می‌تواند ویژگی‌های جدیدی را به اقتصاد خلاق بیافزاید که این امر سبب تغییرات اساسی در فروش و عرضه محصولات خلاق خواهد شد. برخی از این ویژگی‌ها به شرح زیر هستند:

o       کلیه تبادلات و تراکنش‌ها با سازوکار اجماع مشارکت‌کنندگان در شبکه بلاکچین تایید می‌شود. این امر از اعمال خرابکارانه جلوگیری می‌کند.

o       دسترسی جامع به تاریخچه رویدادها (تراکنش‌ها)؛ هر رویدادی در شبکه به صورت شفاف قابل ردگیری است. و تاریخچه به صورت برابر در اختیار تمامی کاربران شبکه قرار می‌گیرد.

o       پیاده‌سازی این ویژگی‌ها قاعدتا در کاربردهای اولیه این فناوری در قالب ارزهای رمزنگاری شده انجام شده ولی این ویژگی‌ها می‌توانند در هر حوزه‌ای کاربرد داشته باشد. به صورت نظری بلاکچین در هر تراکنش و تبادل در چرخه عمر محصول، جریان فعالیت‌ها یا زنجیره تامین ابری می‌تواند کارایی فراوان داشته باشد.

بلاکچین، مدلی مبتنی بر هنر شکل می‌دهد

بلاکچین در صنایع خلاق سبب شده تا مفهوم و جایگاه هنرمندان در زنجیره ارزش این صنایع به کلی تغییر کند و در حقیقت بلاکچین جایگاه هنرمند را باز تعریف کرده است. در ساختار نوین مبتنی بر بلاکچین حقوق مالکیت معنوی آثار هنرمندان رعایت می‌شود و هنرمندان بیش از هر زمان دیگری از محصولات و آثار خود درآمد کسب می‌نمایند.

در حال حاضر هنرمندان برای کسب درآمد از آثار خود همواره باید وارد زنجیره ارزشی متشکل از نهادی واسط شوند. برای نمونه هنرمندان برای کسب درآمد در یوتیوب و اسپاتی فای با انبوهی از واسطه‌ها روبه‌رو هستند که این واسطه‌ها نقش پل ارتباطی میان هنرمند و مخاطب را بازی می‌کنند. واسطه‌ها بخش بزرگی از ارزش شکل گرفته توسط محصول خلاق را به خود اختصاص می‌دهند و هنرمند همواره بخش بسیار کوچکی از درآمد را به‌دست می‌آورد. در نمونه اسپاتی فای، مالکان حق پخش موسیقی و هنرمندان تا 120 یا 170 بار استریم شدن موسیقی هیچ درآمدی کسب نمی‌کنند.

«ونسز کاسارس» مدیرعامل شرکت «Xapo» معتقد است که در دنیای امروزی اگر کسی بخواهد اثر موسیقی دیگران را بر روی صحنه اجرا کند و یا از یک موسیقی در فیلم خود استفاده کند باید زمان بسیاری برای طی مراحل حقوقی و مذاکره‌های طولانی با واسطه‌ها انجام دهند. آقای کاسارس معتقد است که در چنین شرایطی بسیاری تن به سختی‌های مذاکرات با واسطه‌ها نمی‌دهند و هیچ مبلغی برای استفاده از حق نشر پرداخت نمی‌کنند.

در حقیقت بسیاری از صاحب نظران معتقدند که ارزش آثار خلاق قطعا از آن چه این روزها در نظر گرفته می‌شود بیشتر است و تنها به دلیل مشکلات فنی است که صنایع خلاق به پتانسیل‌های واقعی خود دست نمی‌یابند.

فناوری بلاکچین می‌تواند در قالب یک پلتفرم و «پنج اهرم» تمامی مسائل فوق را حل کند. «پنج اهرم» در شکل زیر نشان داده شده است:

مزایای بلاکچین برای صنایع خلاق آزمایشگاه بلاکچین ایران

فعال ساختن قراردادهای هوشمند

بلاکچین می‌تواند میزبان قراردادهای هوشمند باشد؛ این قراردادها می‌تواند سبب مدیریت حقوق دیجیتال آثار هنرمندان شود و درآمد حاصل از ارزش آثار خلاق را در بین تمامی ذی‌نفعان آن تقسیم کند. هر قرارداد هوشمند می‌تواند جایگزینی برای قراردادهای رایج باشد. قراردادهای نوین می‌تواند هنرمندان را از چنگ شرکت‌های بزرگ واسطه خلاص کند؛ شرکت‌هایی که درآمد هنگفتی از آثار هنرمندان کسب می‌کنند.

با استفاده از قراردادهای هوشمند دیگر نیازی به پافشاری برای بسته شدن قراردادهای انحصاری آثار خلاق نخواهد بود؛ چرا که با استفاده از قراردادهای هوشمند محیطی عادلانه و شفاف از تمامی ذی‌نفعان آثار شکل می‌گیرد و قابلیت مدیریت و تخصیص حق امتیاز به زیر مجموعه‌ها امکان‌پذیر خواهد شد. هر موسیقی آپلود شده در بسترهای مبتنی بر بلاکچین می‌تواند با قراردادهای هوشمند درآمد را مستقیما به سوی ذی‌نفعان سوق دهد و نیازی به انحصار در حق بهره‌برداری در محصولات خلاق نخواهد بود.

شکل‌گیری تراکنش‌های همتا به همتا

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های بلاکچین، بهره‌مندی از ساختار عمومی و شفاف آن است. امکان دسترسی به تمامی تراکنش‌ها و تایید آنها توسط تمامی ذی‌نفعان آثار خلاق وجود دارد. برای نمونه صاحبان آثار، توزیع‌کنندگان و تهیه‌کنندگان در هر مرحله فروش محصولات می‌توانند به تمامی تبادلات دسترسی داشته باشند. با توجه به دفتر کل توزیع شده دیجیتال در بلاکچین تمامی ذی‌نفعان داده‌های روشن و شفاف از روند فروش محصولات و ارزش‌آفرینی آن‌ها در بازار خواهند داشت.

افزون بر موارد فوق، بلاکچین می‌تواند ساختاری شفاف از مالکیت آثار را بر عهده داشته باشد. سرویس‌هایی مانند «Ascribe.io» در تلاشند تا مالکیت آثار خلاق در فضای وب را تضمین کنند. این سرویس تلاش می‌کند تا به هر اثر کد رمزنگاری شده‌ای اختصاص دهد و این کد باید در ساختار بلاکچین مورد تایید تمامی ذی‌نفعان قرار گیرد. این بدان معناست که کلیه تراکنش‌های مربوط به آثار خلاق در شبکه قابل ردیابی است و مالک آثار نیز به راحتی توسط کلید عمومی شناسایی خواهد شد.

ترویج قیمت‌گذاری پویا

قیمت‌گذاری بر روی محصولات خلاق امری پیچیده است که بیشتر به نوع استقبال بازار از محصول مربوط می‌شود. کسی نمی‌تواند برای محصولات موسیقی در ژانرهای مختلف قیمت‌گذاری مختلفی را در نظر گیرد. برای مثال یک آلبوم کلاسیک نمی‌تواند با یک آلبوم پاپ قیمت متفاوتی داشته باشد. اما شاید هزینه تولید و خلاقیت و نبوغ استفاده شده در یک آلبوم با آلبوم دیگر متفاوت باشد. با بلاکچین اما می‌توان قیمت‌گذاری بر روی محصولات خلاق را بر اساس میزان عرضه و تقاضا در نظر گرفت و نظارت بر قیمت‌گذاری کاملا به سازوکار بازار واگذار شود. در چنین فرایندی واسطه‌ها نیز می‌توانند از چرخه فروش محصولات خلاق خارج شوند.

با وجود ساختاری شفاف از مالکیت آثار، قیمت‌گذاری بر آثار نیز شفاف‌تر خواهد شد. ارائه تخفیف‌ها مستقیما از سوی هنرمندان و دسترسی بی‌واسطه هنرمند به مصرف‌کننده می‌تواند به واسطه بلاکچین امکان‌پذیر شود.

امکان‌پذیر شدن درآمدزایی از طریق «Micropayment» ها و «Micrometering»

فروشگاه‌های موسیقی آنلاین مانند «iTunes» امکان خرید هر نوع موسیقی را برای کاربران فراهم می‌نمایند. استفاده از فناوری بلاکچین در چنین بسترهایی می‌تواند قابلیت‌های جدیدی به آن‌ها بیافزاید. برای مثال کاربر بتواند بخشی از موسیقی یا فیلمی را به عنوان نمونه گوش کند؛ بخشی که رمزنگاری شده و به صورت شفاف تعداد دفعات شنیده شدن آن در تاریخچه عمومی آن ذخیره خواهد شد. چنین ابزاری قابلیت سنجش دقیق محصولات خلاق را به مالکان آن می‌دهد. موسیقی پیش از خرید دائم چند بار شنیده شده؟ تا چه بخشی از موسیقی خریداری شده، بیشتر شنیده شده؟ چنین ابزاری قابلیت بهبود آثار هنری را برای هنرمندان ممکن می‌سازد و هنرمند می‌تواند ارزیابی دقیقی از بازار هدف خود داشته باشد. در حال حاضر سرویس‌هایی مانند «Streamium» چنین قابلیت‌هایی به سرویس‌های خود افزوده‌اند و با تلاش برای حذف واسطه‌ها محیطی جذاب برای هنرمندان خلق کرده‌اند. «Brave» پلتفرمی در حوزه تبلیغات است که به تهیه‌کنندگان محتوا این امکان را می‌دهد تا در ازای دریافت بیتکوین از کاربران، محتوا را بدون تبلیغات بر روی پلتفرم قرار دهند. در چنین فرایندی مالکان محتوا نیز می‌توانند در ازای پرداخت مبلغی مشخص از تبلیغات قرار گرفته شده بر روی محصولات خود بکاهند تا واکنش منفی مخاطبان به تبلیغات سبب ضربه دیده نشدن محتوای آنان نشود.

ایجاد سیستم اعتبارسنجی

با پیاده‌سازی بلاکچین می‌توان بسترهایی را شکل داد تا ارتباط مستقیم میان تولید‌کنندگان محصولات خلاق و مصرف‌کنندگان برقرار شود و هر یک با تایید دیگری و تبادل بتواند در سازوکار اعتبارسنجی یکدیگر تعامل کند. ذخیره‌سازی اطلاعات نوع خدمات ارائه شده، رضایت از خدمات و … می‌تواند در تاریخچه هریک از تولید‌کنندگان ذخیره شود. مصرف‌کنندگان نیز در چنین سازوکاری می‌توانند با ترویج محصولات تولید‌کننده سهمی از فروش آن‌ها را در اختیار گیرند، در نتیجه مصرف‌کننده در این مدل به عنوان کانالی برای عرضه محصولات خلاق عمل خواهد کرد.

ریسک‌ها و چالش‌های آینده

با وجود تمامی مزایای بلاکچین، همچنان مشکلاتی برای این فناوری وجود دارد که بخش عمده‌ای از آن به مسائل حقوقی و قانونی ارتباط دارد:

o       مسائل صدور مجوز و چالش‌های وضعیت موجود

پشتیبانی هنرمندان بزرگ از بسترهای مبتنی بر بلاکچین کمتر از آن است تا جمع بزرگی از هنرمندان به چرخه درآمدزایی مبتنی بر بلاکچین بپیوندند. در حقیقت ساختار قدرتمند واسطه‌ها و نهادهای میانی در تمامی حوزه‌های هنر سبب شده تا هنرمندان نسبت به اعتماد به بسترهای مبتنی بر بلاکچین بدبین باشند؛ چرا که بسیاری معتقدند زنجیره عظیم واسطه‌ها به قدری قدرتمند هستند که بلاکچین نمی‌تواند به راحتی سبب حذف آن‌ها شود.

O       ابهام در مورد چگونگی رشد هنرمندان در زیست بوم‌های مبتنی بر بلاکچین

قطعا پیاده‌سازی بلاکچین سبب می‌شود تا هنرمندان از آثار خود درآمد به مراتب بیشتری کسب کنند. اما در حقیقت نهادهای میانی و واسطه‌ها خدماتی در مسیر رشد هنرمندان ارائه می‌دهند که نباید به راحتی منکر آن‌ها شد. در دنیای سرگرمی امروز آژانس‌های استعدادیابی نقش مهمی در شناسایی استعدادها و پرورش آن‌ها دارند. شرکت‌های توزیع‌کننده و کمپانی‌های بزرگ فیلم و موسیقی خدمات بسیار مهمی برای رشد هنرمندان ارائه می‌دهند. با حذف چنین نهادهایی ممکن است هنرمندان هیچ‌گاه به رشد و پیشرفت حرفه مناسب خود دست پیدا نکنند.

o        ذخیره‌سازی در بلاکچین در مقابل ذخیره‌سازی متمرکز

ذخیره‌سازی حجم بزرگی از داده‌های خلاق بر روی بلاکچین امری است پیچیده و این خود می‌تواند به شکل‌گیری ابر داده منجر شود. در چنین شرایطی چگونه می‌توان به‌سرعت به داده‌های ذخیره شده دسترسی داشت. چگونگی ذخیره‌سازی نیز خود چالش فنی بزرگی خواهد بود.

o       چالش مالکیت فکری

لزوم حمایت نهادها و نظام‌های حامی مالکیت فکری امری است پیچیده که قطعا حمایت سیاست‌گذاران را می‌طلبد. با روی کار آمدن قراردادهای هوشمند و ذخیره‌سازی مالکیت آثار، باید نهادهایی حقوقی نیز همواره در فرایند تایید دارایی‌های فکری نظارت داشته باشند و حتی پشتوانه حقوقی آن را تامین نمایند.

o       حکمرانی با چه کسی خواهد بود؟

پس از  شکل‌گیری صنایع خلاق مبتنی بر بلاکچین آیا این صنعت باید بر روی زنجیره بلوک خصوصی قرار گیرد و یا این صنعت مبتنی بر زنجیره عمومی بلاکچین فعالیت خواهد نمود؟

اگر زنجیره بلوک خصوصی برای این صنایع در نظر گرفته شود، چه کسی ورود اجزای جدید را تایید خواهد کرد؟

منبع: mckinsey

ایجاد ارز رمزنگاری شده مبتنی بر بلاکچین با پشتوانه طلا

مترجم: محمدباقر ظروفچی

 

بانک کاراتا (KaratBank) در حال ایجاد یک ارز جدید مبتنی بر فناوری بلاکچین با پشتوانه طلا است. این در حالی است که امروزه از طلا برای مبادله کالا استفاده نمی‌شود و به طور سنتی به عنوان یک منبع امن سرمایه تلقی ‌شده ‌است. ترکیب این روش تاریخی با مدرن‌ترین روش حال حاضر یعنی ارز رمزنگاری شده، ممکن است ترکیب موردپسندی نباشد. هرچند یک کمپانی در حال انجام این کار است.

بانک کاراتا ادعا می‌کند که می‌خواهد از مزایای طلا در ارز رمزنگاری شده خود استفاده کند. آنها تاکید می‌کنند که طلا یک سرمایه قابل اطمینان در کل دنیا محسوب می‌شود درحالی که ظرفیت آن محدود و ارزشش با ثبات است. با مرتبط ساختن سکه بانک کاراتا (KBC) با طلای واقعی که ماهیتی فیزیکی دارد (در فرم طلای رایج 24 عیار که در بانک نگهداری می‌شود) هر توکن یک ارزش قابل اطمینان و باثبات دارد. سکه‌های این بانک براساس بلاکچینِ اتریوم، استفاده از قراردادهای هوشمند را ممکن می‌سازند. تیم مورد نظر سکه‌ها را به عنوان «پایه و اساس یک استراتژی برای ترویجِ پیاده‌سازی، زیرساخت و توزیع یک محصول امن‌تر و قابل اعتمادتر برای سیستم پرداخت» توصیف می‌کند. KBC با Karatpay که یک پلتفرم پرداخت آنلاین است مرتبط شده است.

وایت پیپر هدف نهایی karatbank را به این صورت توضیح می‌دهد: به‌طور کلی این سکه به عنوان ابزار پرداخت الکترونیک برای تمام کسانی طراحی شده که طلا را سنتی، امن و باثبات می‌دانند. در این وایت پیپر مزایای زیادی برای KBC ذکر شده است از جمله اینکه به طلای 24 عیار متکی است، امکان تبدیل آن به طلای رایج در هر زمان وجود دارد، در هر زمان و مکانی امکان مبادله بلادرنگ آن وجود دارد، می‌توان KBC را با سایر ارزهای رمزنگاری شده مثل بیتکوین خریداری نمود، انتقال بدون محدودیت و آزاد و کارمزدهای کم در ازای خدمات این بانک، ممکن می‌شود. از آنجایی که روزبهروز پرداخت با KBC بیشتر و بیشتر در جهان پذیرفته می‌شود این مزایا غیرقابل انکار است.

در ICO این ارز که از ماه مارس آغاز شده، هر KBC معادل با 0.05 دلار به فروش رسیده است. این تیم قصد دارد در 18 آوریل این ارز را روی یک صرافی بزرگ ببرد. آنها امیدوارند در 2020، 2 درصد نفوذ در بازار و 500 میلیون دلار از ظرفیت بازار را در اختیار داشته باشند.

مدیرعامل این مجموعه، هارالد سیز (Harald Seiz) در حوزه مشاوره مالی تجربه چهل ساله دارد. او که از موسسان و از اعضای هیئت مدیره karatbars نیز هست، دانش وسیع خود را در حوزه طلا و ارزهای دیجیتال به karatbank آورده است. او توسط اتحادیه توسعه اقتصادی و تجارت خارجی فدرال مدرکی افتخاری دریافت کرده است. بقیه اعضای تیم مدیریتی نیز دارای اعتبارات مدیریتی گسترده‌ از شرکت‌های مختلف مالی در آلمان هستند و مشاوران حرفه‌ای karatbar از دبی تا انگلستان این تیم را یاری می‌کنند.

تیم با دانش و اثبات شده karatbars، با تلفیق روش‌های سنتی سرمایه‌گذاری و نوآوری، امکان ایجاد انقلابی جدید در مسیر سرمایه‌گذاری ارزها را نوید می‌دهند.

منبع: cointelegraph

راهنمای مقدماتی نئو بلاکچین (Neo Blockchain)

مترجم: اکرم سبزمکان

 

نئو بلاکچین چیست؟

اگر به ارزهای رمزنگاری شده علاقمند باشید، احتمالا نام «Neo Blockchain» را شنید‌اید. نئو، قبلا با نام Antshares که به عنوان «اتریوم چینی» معروف است، شناخته می‌شد. نئو درحالی‌که به اتریوم شبیه است، ویژگی‌های جالبی دارد که آن را مستحق بررسی دقیق‌تر می‌کند. در این راهنما قصد داریم به بررسی عمیق نئو بپردازیم.

تاریخچه نئو بلاکچین

براساس وب‌سایت خودشان، نئو یک سازمان غیرانتفاعی مبتنی بر بلاکچین است که از فناوری بلاکچین و هویت دیجیتال برای دیجیتال کردن دارایی‌ها، مدیریت خودکار آنها با استفاده از قراردادهای هوشمند و تحقق «اقتصاد هوشمند» به‌وسیله یک شبکه توزیع شده، استفاده می‌کند.

هدف اصلی نئو این است که یک شبکه توزیع شده برای «اقتصاد هوشمند» باشد.  طبق گفته وب‌سایت آنها:

دارایی‌های دیجیتال + هویت دیجیتال + قرارداد هوشمند = اقتصاد هوشمند

نئو توسط شرکت تحقیق و توسعه مبتنی بر بلاکچین شانگهای، با نام OnChain توسعه داده شد. Onchain توسط مدیرعامل، دا هونگفی (Da Hongfei) و مدیر ارشد فنی، اریک ژانگ (Erik Zhang) تاسیس شد. تحقیقات در مورد نئو در سال 2014 آغاز و در سال 2016، Onchain به‌وسیله KPMG در لیست 50 شرکت رده بالای فناوری‌های مالی در چین ثبت شد.

پروژه نئو در دو مرحله تامین مالی شد. مرحله اول در ماه اکتبر 2015 به مدت 10 روز ادامه داشت که طی آن 5/17 میلیون توکن نئو به مقدار 550,000  دلار فروخته شد. در مرحله دوم، 22.5 میلیون توکن باقی مانده نئو ، 4.5 میلیون دلار فروخته شد.

نئو بلاکچین و  اقتصاد هوشمند

همان‌طور که وب‌سایت نئو بیان می‌کند، سه جزیی که اقتصاد هوشمند را تشکیل می دهند، عبارتند از:

  • دارایی‌های دیجیتال
  • هویت دیجیتال
  • قرارداد هوشمند

نئو بلاکچین و دارایی‌های دیجیتال

به هر چیزی در فرمت باینری (Binary) که حق استفاده از آن را داشته باشید، دارایی دیجیتال گویند. برای یک موجودیت دیجیتال، «حق استفاده» از آن برای واجد شرایط بودن به‌عنوان یک دارایی دیجیتال حیاتی است. نگه‌داری دارایی‌های دیجیتالی در محیط متمرکز می‌تواند بسیار پرخطر باشد.

با ظهور بلاکچین، مالکیت دیجیتال به مراتب امن‌تر شد. فناوری بلاکچین دیجیتالی کردن این دارایی‌ها را غیرمتمرکز، امن، قابل اعتماد و برای شخص ثالث آزاد می‌کند.

در نئو دو نوع دارایی دیجیتال می‌توان استفاده کرد:

  • دارایی‌های جهانی
  • دارایی‌های قراردادی

دارایی‌های جهانی توسط کل سیستم به رسمیت شناخته شده و می‌توانند توسط تمام قراردادهای هوشمند و مشتریان شناسایی شوند.

دارایی‌های قراردادی دارایی‌هایی هستند که فقط در قراردادهای خاص خود شناخته می‌شوند و نمی‌توانند در سایر قراردادها استفاده شوند. به عنوان مثالGNT، توکن Golem، را می‌توان در Golem استفاده کرد، اما  در Bancor نمی‌توان استفاده نمود.

نئو بلاکچین و هویت دیجیتال

این تعریف هویت دیجیتال در ویکی‌پدیاست:

یک هویت دیجیتال، اطلاعاتی در مورد یک موجودیت است که توسط سیستم‌های کامپیوتری برای معرفی یک عامل خارجی استفاده می‌شود. این عامل ممکن است یک شخص، سازمان، برنامه یا دستگاه باشد. ISO / IEC 24760-1 هویت را «مجموعه‌ای از ویژگی‌های مربوط به یک موجودیت» تعریف می‌کند.

برای دیجیتالی کردن دارایی‌ها، قابلیت اعتماد هویت دیجیتال بسیار مهم است. پلتفرم نئو از استاندارد هویت دیجیتال X.509 استفاده می‌کند، که پرکاربردترین مدل صدور گواهینامه دیجیتال براساس زیرساخت کلید عمومی است. همراه با استاندارد X.509، یک شبکه اعتماد، اعتبار صدور گواهینامه را به‌صورت نقطه‌به‌نقطه، پشتیبانی می‌کند.

تایید هویت در نئو توسط موارد زیر انجام می‌گیرد:

  • استفاده از ویژگی‌های چهره
  • اثر انگشت
  • صدا
  • پیامک
  • سایر روش‌های چند عامله .

قراردادهای هوشمند

قراردادهای هوشمند قراردادهای خودکار هستند. این قراردادها به طور خودکار  توسط دستورالعمل‌های خاصی که در کد آن‌ها نوشته شده و زمانی که شرایط خاصی رخ دهد، انجام می‌شوند.

حال، ویژگی‌های مطلوبی که در قراردادهای هوشمند می‌خواهیم چیست؟

هر آنچه در بلاکچین اجرا می‌شود باید تغییرناپذیر باشد و توانایی اجرا از طریق چندین گره را بدون به خطر انداختن یکپارچگی آن داشته باشد. در نتیجه، قراردادهای هوشمند در عمل باید سه چیز باشد:

  • قطعیت
  • خاتمه‌پذیری
  • ایزوله بودن (isolated)

ویژگی شماره 1: قطعیت

یک برنامه قطعی است اگر به ازای ورودی یکسان داده شده هربار همان خروجی را بدهد. به عنوان مثال، اگر 3 + 1= 4 باشد، 3 + 1 همیشه 4 است (فرض بر همان پایه). بنابراین وقتی برنامه‌ای یک خروجی را به مجموعه‌ای از ورودی‌های یکسان در رایانه‌های مختلف می‌دهد، برنامه قطعی نامیده می‌شود.

لحظات مختلفی وجود دارد که یک برنامه می‌تواند به شیوه‌ای غیرقطعی عمل ‌کند:

فراخوانی توابع سیستمی غیرقطعی: هنگامی که یک برنامه نویس یک تابع غیرقطعی را در برنامه خود فراخوانی می‌کند.

منابع داده غیرقطعی: اگر برنامه در طول زمان اجرا، داده‌ها را به‌دست آورد و منبع داده غیرقطعی باشد، برنامه غیرقطعی می‌شود. به عنوان مثال، برنامه‌ای که 10 جستجوی برتر گوگل در مورد یک درخواست خاص را به‌دست می‌آورد. این لیست ممکن است تغییر کند.

فراخوانی‌های پویا: زمانی که یک برنامه یک برنامه دوم را فراخوانی می‌کند، پویا نامیده می‌شود. از آنجایی‌که هدف فراخوانی فقط در طی اجرا تعیین می‌شود، ذاتا غیرقطعی است .

ویژگی شماره 2: خاتمه‌پذیری

در منطق ریاضی یک خطا به نام «مشکل توقف» (halting problem) داریم که در واقع، عدم توانایی فهمیدن اینکه یک برنامه خاص عملکرد خود را در یک زمان محدود انجام می‌دهد یا نه می‌باشد. در سال 1936، آلن تورینگ، با استفاده از مسئله قطر کانتور، متوجه شد که هیچ راهی برای دانستن اینکه برنامه خاصی می‌تواند در یک محدوده زمانی به پایان برسد یا نه، وجود ندارد.

بدیهی است که با این خطا، قراردادهای هوشمند به مشکل برمی‌خورند، زیرا قراردادهای تعریف شده باید در یک زمان معین به پایان برسند. اقداماتی برای اطمینان از  کشتن یا به پایان رساندن خارجی قراردادها و وارد نشدن به یک حلقه بی‌پایان که منابع را تخلیه می‌کند، وجود دارد:

  • نقص تورینگ: بلاکچین ناقص تورینگ، قابلیت محدودی دارد و قادر به ایجاد جهش و یا حلقه نیست. از این رو آنها نمی‌توانند وارد یک حلقه بی‌پایان شوند.
  • Step and Fee Meter: یک برنامه به راحتی می‌تواند تعداد «مراحلی» که انجام داده، یعنی تعداد دستورالعمل‌هایی که اجرا کرده، را پیگیری کند و سپس به یکباره تعداد خاصی از این مراحل را خاتمه دهد. روش دیگر Fee meter است. در اینجا قراردادها با پیش‌پرداخت اجرا می‌شوند. اجرای هر دستورالعمل نیاز به مقدار خاصی هزینه دارد. اگر هزینه صرف شده بیش از هزینه پیش‌پرداخت شده باشد، قرارداد منقضی می‌شود.
  • تایمر: در اینجا یک تایمر از پیش تعیین شده نگهداری می‌شود. اگر اجرای قرارداد بیش از حد زمانی باشد که برای آن در نظر گرفته شده، آن را به طور خارجی قطع می‌کند.

ویژگی شماره 3: ایزوله بودن

در یک بلاکچین، هرکس می‌تواند یک قرارداد هوشمند را بارگذاری کند. با این حال، قرارداد ممکن است، آگاهانه و ناخودآگاه حاوی ویروس و اشکالاتی باشد. اگر قرارداد ایزوله نشود، ممکن است کل سیستم را مختل کند. از این رو، مهم است که یک قرارداد در یک جعبه شنی (sandbox) جدا شود تا کل اکوسیستم را از هرگونه اثر منفی حفظ کند.

اکنون که این ویژگی‌ها را دیدیم، مهم است بدانیم که چگونه قراردادهای هوشمند اجرا می‌شوند. معمولا قراردادهای هوشمند با استفاده از یکی از دو سیستم زیر اجرا می‌شوند:

  • ماشین‌های مجازی: اتریوم و نئو از این روش استفاده می‌کنند.
  • Docker: فابریک (Fabric) از این روش استفاده می‌کند.

بیایید این دو را مقایسه کنیم و تعیین کنیم که کدام یک اکوسیستم بهتری می‌سازد. به خاطر سادگی، می‌خواهیم اتریوم (ماشین مجازی) را با  فابریک (Docker) مقایسه کنیم:

بنابراین، همان‌طور که مشاهده می‌شود، ماشین‌های مجازی، قطعیت، خاتمه‌پذیری و ایزولگی را بهتر برای قراردادهای هوشمند فراهم می‌کنند. با این حال، Dockerها دارای یک مزیت مشخص هستد. آنها انعطاف‌پذیری زبان‌های برنامه‌نویسی را فراهم می‌کنند.

در ماشین‌های مجازی (VM) مانند اتریوم، نیاز به یادگیری یک زبان کاملا جدید به نام solidity برای ایجاد قراردادهای هوشمند است. آنچه که توسعه‌دهندگان نئو قصد انجام آن را داشتند، ایجاد یک ماشین مجازی بود که تمام مزایای یک ماشین مجازی را به ارمغان بیاورد و همچنین انعطاف‌پذیری کدهای Docker را نیز داشته باشد.

شباهت‌ها با اتریوم

این اجتناب‌ناپذیر است که در بیشتر این مقاله نئو را با اتریوم مقایسه کنیم. اما پیش از آن بهتر است به برخی از شباهت‌ها نگاهی بیاندازیم.

  • هر دو آنها برای توسعه‌دهندگان dAPPS و ICOهای مختلف پلتفرمی بر روی بلاکچین فراهم می‌کنند.
  • همه چیز در بلاکچین از طریق مبادله دارایی‌های رمزنگاری شده انجام می‌شود. مثل اتر در اتریوم و GAS در نئو.
  • هر دو تورینگ کامل هستند. تورینگ کامل، ماشینی است که می‌تواند «هر چیزی را محاسبه کند» چرا که فضای حافظه نامحدود دارد. بنابراین اساسا ماشینی که این دو پروژه را هدایت می‌کند، یعنی EVM و NeoVM می‌توانند هر مشکلی را حل کنند زیرا فضای حافظه کافی در اختیار دارند.

جدا از شباهت‌هایی که وجود دارد، ویژگی‌های دیگر نئو که آن را از اتریوم متقاوت می‌کند بررسی کنیم.

دو توکن : NEO و GAS

اکوسیستم نئو دارای دو توکن است:

  • NEO – قبلا به عنوان Antshares شناخته می‌شد (ANS) .
  • GAS – قبلا به عنوان Antcoins شناخته می‌شد (ANC) .

نئو بلاکچین آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین 4

NEO

زمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین 5

NEO در مجموع 100 میلیون توکن دارد. مالکیت نئو، حق مدیریت و تصمیم‌گیری شبکه را به نگهدارنده می‌دهد. این حقوق عبارتند از: حسابداری، تغییر پارامترهای شبکه NEO و غیره. توکن NEO را نمی‌توان به زیرمجموعه‌های اعشاری تقسیم کرد وکمترین مقدار ممکن آن، 1 است. 100 میلیون توکن NEO به دو بخش تقسیم می‌شود. بخش اول شامل 50 میلیون توکن است که در طول ICO توزیع شد.

بخش دوم 50 میلیونی برای یک سال (تا 16 اکتبر 2017) مسدود شده است و فقط برای رشد و حمایت طولانی‌مدت پروژه‌های NEO و برای توسعه، بهره‌برداری و نگهداری اکوسیستم NEO در دراز مدت استفاده می‌شود. برنامه‌های این 50 میلیون توکن به شرح زیر است:

  • 10 میلیون توکن برای ایجاد انگیزه در توسعه‌دهندگان NEO و اعضای شورای NEO مورد استفاده قرار می‌گیرد
  • 10 میلیون توکن برای ایجاد انگیزه در توسعه‌دهندگان در اکوسیستم NEO استفاده می‌شود
  • 15 میلیون توکن برای سرمایه‌گذاری در پروژه‌های بلاکچینی دیگری که متعلق به شورای NEO هستند و فقط برای پروژه‌های NEO استفاده می‌شود
  • 15 میلیون به‌صورت تصادفی نگه داشته می‌شود
  • استفاده سالانه NEO در اصل نباید بیش از 15 میلیون توکن باشد.

GAS

نئو بلاکچین آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین6

اگر NEO توکنی است که حق رای دادن و تصمیم‌گیری در جامعه را به شما می‌دهد، GAS چیزی است که قراردادهای هوشمند و کارها را انجام می‌دهد. همان‌طور که از اسمش پیداست، GAS در واقع سوخت شبکه است. GAS چیزی است که به عنوان ارز در داخل اکوسیستم مبادله می‌شود. GAS، شبیه NEO دارای محدودیت 100 میلیون توکن درکل است. اما بر خلاف NEO قابل تقسیم است و حداقل واحد آن 0.00000001 می‌باشد.

تفاوت عمده دیگری بین این دو توکن وجود دارد. 100 میلیون NEO در بلوک پیدایش، یعنی اولین بلوک بلاکچین، در شبکه NEO تولید شده است. 100 میلیون GAS اما هنوز تولید نشده و متناظر با NEO ایجاد می‌شود. اگر NEO به یک آدرس جدید منتقل شود، GAS تولید شده، به آدرس جدید اعتبار‌دهی می‌شود.

سالانه 2 میلیون بلوک با زمان بیکاری حدود 15-20 ثانیه بین بلوک‌های متوالی تولید خواهد شد. نسل اولیه GAS به تعداد هشت GAS در هر بلوک است و این تعداد به یک GAS در سال یا یک GAS به ازای هر 2 میلیون بلوک کاهش می‌یابد تا جایی که یک GAS در هر بلوک تولید ‌شود. در بلوک 44 میلیونی، مجموع GAS تولید شده به 100 میلیون خواهد رسید و پس از آن هیچ GAS تولید نخواهد شد.

بر اساس الگوریتم:

  • 16 درصد از GAS در سال اول ایجاد خواهد شد
  • 52 درصد در چهار سال اول ایجاد خواهد شد
  • هشتاد درصد GAS در 12 سال اول ایجاد خواهد شد

GAS به طور نسبی مطابق با نرخ موجودی NEO به آدرس‌های مربوطه منتشر می‌شود. دارندگان NEO می‌توانند توکن‌های GAS را هر زمان که بخواهند مطالبه کنند. اگر ابزاری برای محاسبه مقدار GAS  معادل با مقدار NEO خود نیاز دارید، می‌توانید از این لینک استفاده کنید.( https://neotogas.com/)

برای ایجاد تجربه کاربری بهتر، شبکه NEO رای داده و آستانه‌ای را برای معافیت GAS از مقدار مشخصی از تراکنش‌ها و عملیات قراردادهای هوشمند تنظیم کرده است.

اگر تعداد زیادی تراکنش اسپم رخ دهد، کاربران با NeoID می‌توانند تراکنش‌ها و قراردادهای هوشمند خود را بر دیگران ترجیح دهند. اما با این حال اگر شما NeoID ندارید، می‌توانید با پرداخت GAS بیشتر، تراکنش‌های خود را اولویت‌بندی کنید.

 

مکانیسم اجماع  dBFT

نئو بلاکچین آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین7

قبل از آن‌که شروع کنیم، از basiccrypto  و مقاله Steemit آن برای این اطلاعات تشکر می‌کنیم.

یکی از بزرگترین چالش‌هایی که بیشتر سیستم‌های توزیع شده با آن مواجه هستند، اجماع است. این مشکل اغلب با نام «مسئله ژنرال بیزانس» ( (Byzantine General’s Problemیاد می‌شود.

مسئله ژنرال بیزانس چیست؟

نئو بلاکچین آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین8

تصور کنید که یک گروه ژنرال بیزانس وجود دارد که می‌خواهند به یک شهر حمله کنند. آنها با دو مشکل بسیار متضاد روبرو هستند:

  • ژنرال‌ها و ارتش‌های آنها بسیار از هم دور هستند، بنابراین قدرت متمرکز غیر ممکن است، این باعث می‌شود حمله هماهنگ بسیار سخت باشد.
  • شهر یک ارتش عظیم دارد و تنها راه برنده شدن، حمله هماهنگ در یک زمان است.

به‌منظور هماهنگی موفق، ارتش‌ در سمت چپ قلعه یک پیام‌رسان به ارتش در سمت راست قلعه با مضمون «حمله چهارشنبه»  می‌فرستد.

حال فرض کنید ارتش سمت راست برای حمله آماده نیست و می‌گوید: «نه. حمله جمعه» و پیام‌رسان را از طریق شهر به ارتش سمت چپ می‌فرستد. این جایی است که با مشکل مواجه می‌شویم.

اتفاقات زیادی ممکن است برای پیام‌رسان بیچاره رخ دهد. ممکن است اسیر، مجروح و یا کشته شود و با پیام‌رسان دیگری جایگزین شود. این امر باعث می‌شود که اطلاعات دستکاری شود و در نتیجه حمله و عدم هماهنگی به وجود ‎‌آید.

این به روشنی به بلاکچین اشاره می‌کند. زنجیره یک شبکه عظیم است. چگونه می‌توانید به آن اعتماد کنید؟ اگر برای کسی از کیف پول خود 4 اتر فرستادید، چطور مطمئن می‌شوید که کسی در شبکه نمی‌خواهد آن را دستکاری کند و 4 را به 40  اتر  تغییر دهد؟

ساتوشی ناکاموتو، خالق بیتکوین، با ابداع پروتکل اثبات کار (proof of work) ، قادر به حل مسئله ژنرال‌های بیزانس شد. این پروتکل به این روش کار می‌کند: فرض کنید ارتش در سمت چپ می‌خواهد پیامی را با عنوان «حمله دوشنبه» به ارتش در سمت راست ارسال کند، آنها مراحل زیر را دنبال خواهند کرد:

  • در مرحله اول، آنها یک «nonce» را به متن اصلی اضافه می‌کنند. nonce می‌تواند هر مقدار هگزا دسیمال تصادفی باشد.
  • پس از آن، آنها متن همراه با nonce را هش می‌کنند و نتیجه را مشاهده می‌کنند. فرض کنید ارتش‌ها تصمیم گرفته‌اند فقط پیام‌هایی را به اشتراک بگذارند که پس از هش کردن، نتیجه آن با پنج صفر آغاز شود.
  • اگر شرایط هش تضمین شده باشد، پیام‌رسان را با هش پیام ارسال می‌کنند. اگر نه، آنها به تغییر تصادفی مقدار nonce ادامه خواهند داد تا نتیجه دلخواه خود را به‌دست آورند. این عمل بسیار خسته‌کننده و وقت‌گیر است و قدرت محاسباتی زیادی لازم دارد.
  • اگر پیام‌رسان در شهر دستگیر و پیام دستکاری شود، طبق خواص تابع هش، هش تغییر عمده‌ای خواهد کرد. اگر ژنرال‌ها در سمت راست، ببینند که پیام هشدار با مقدار مورد نظر صفر شروع نمی‌شود، می‌توانند به راحتی از حمله صرف نظر کنند.

این پروتکل اثبات کار است که توسط بیتکوین استفاده می‌شود. مشکل این است که اثبات کار بسیار ناکارآمد است. مطمئنا مکانیسم‌های اجماع بیشتر وجود دارد. به عنوان مثال اتریوم قصد دارد از طریق پیاده‌سازی کاسپر (casper)، به سمت اثبات سهم حرکت کند.

با این حال، نئو تصمیم به استفاده از یک نوع جالبی از سیستم سازوکار اجماع دارد و بر این باور است که این روش در مقیاس بیشتر، بهتر به آنها کمک می‌کند. این روش، مکانیسم نیابتی تحمل خطای بیزانسی یا dBFT (Delegated Byzantine Fault Tolerance ) نامیده می‌شود. بیایید ببینیم که چگونه کار می‌کند.

dBFT چیست؟

تصور کنید که کشوری به نام «Blockgeeks» وجود دارد و این کشور دارای شهروندان بسیاری است. هر یک از شهروندان نماینده‌ای را انتخاب می‌کند. کار این نمایندگان، تصویب قوانینی است که شهروندان را خوشحال می‌کند، اگر آنها در کارشان خوب نباشد، شهروندان می‌توانند به سادگی در دور بعد به نماینده دیگری رای دهند.

حال نمایندگان چگونه قوانین را تصویب می‌کنند؟

یکی از نمایندگان به صورت تصادفی به عنوان سخنران انتخاب می‌شود. سخنگو خواسته‌های شهروندان را بررسی می‌کند و قانونی ایجاد می‌کند. سپس «عامل خوشبختی» را در این قوانین محاسبه می‌کند تا ببیند آیا این مقدار برای پاسخگویی به رضایت شهروندان کافی است یا خیر. سپس آنها را به نمایندگان منتقل می‌کند.

حال نمایندگان به‌صورت جداگانه محاسبات سخنگو را بررسی می‌کنند. اگر مقدار سخنران با نماینده مطابقت داشته باشد، آنها موافقت و در غیر این‌صورت، مخالفت خود را را اعلام می‌کنند. 66 درصد از نمایندگان باید موافقت خود را با این قانون اعلام کنند تا تصویب شود. اگر اکثریت کسب نشده باشد، یک رهبر جدید انتخاب می‌شود و روند دوباره آغاز می‌گردد.

حال ببینیم که این ساختار چگونه در بلاکچین کاربرد دارد.

شهروندان، افراد دارای توکن‌های NEO نامیده می‌شوند که آنها را گره‌های عادی می‌خوانیم. نمایندگان، گره‌های حسابداری هستند. برای اینکه یک گره حسابداری باشد، باید معیارهای خاصی داشته باشد از جمله: داشتن تجهیزات خاص، اتصال به اینترنت اختصاصی و مقدار مشخصی ازGAS  (با توجه به مقاله basiccrypto، هزار عدد).

  • «خواسته‌های شهروندان» اساسا تراکنش‌های مختلف ایجاد شده توسط صاحبان توکن است.
  • «قانون» بلوک فعلی است که باید به بلاکچین اضافه شود.
  • «فاکتور خوشبختی» هش بلوک کنونی است.

در این روش، در دو حالت ممکن است یکی از شرکت‌کنندگان به شیوه‌ای مخرب عمل کند.

حالت1: سخنران مخرب است

نئو بلاکچین آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوی 9

در این حالت، سخنران، پیام مخرب B را به دو نماینده و پیام درست را به یک نماینده ارسال می‌کند. این سناریو می‌تواند به راحتی توسط قانون اکثریت حل شود. دو نماینده مشاهده می‌کنند که هش آنها با سخنران مطابقت ندارد در حالی که یک نماینده هش خود را مطابق با سخنران می‌بیند. با این وجود، 2 مورد از 3 نماینده پیشنهاد را رد می‌کنند و در نتیجه اجماع انجام نشده و  سخنران پس از این حذف می‌شود.

حالت2: یکی از نمایندگان مخرب است

نئو بلاکچین آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین10

در این حالت سخنران پیام صحیح را به همه نمایندگان ارسال می‌کند، با این حال، یکی از نمایندگان تصمیم می‌گیرد که به شیوه مخرب عمل کند و اعلام می‌کند که مقدارش با سخنرانان مطابقت ندارد. با این حال، همانطور که مشاهده می‌شود، از آنجا که 2 نفر از 3 نماینده غیر مخرب هستند، آنها قانون را تصویب خواهند کرد.

همانطور که دیده می شود، dBFT شکل بسیار جالبی از مکانیسم اجماع ارائه می دهد.

NeoContract: قرارداد هوشمند 2.0

همانطور که قبلا ذکر شد، هدف نئو این بود که تمام مزایای یک ماشین مجازی را همراه با انعطاف‌پذیری زبان‌های برنامه‌نویسی به ارمغان بیاورد. بیایید ببینیم آنها چگونه موفق به انجام این امر شدند.

سیستم قراردادی هوشمند Neo دارای سه بخش است:

  • NeoVM
  • IneropService
  • Devpack

NeoVM

این یک نمایش تصویری از ماشین مجازی Neo است:

نئو بلاکچین آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین11

بنابر وایت پیپر نئو، NeoVM یا ماشین مجازی نئو یک ماشین مجازی سبک و جامع است که معماری آن شبیه JVM و .NET  می‌باشد. این ماشین شبیه به یک پردازنده مجازی است که دستورالعمل‌های قرارداد را به صورت متوالی می‌خواند و اجرا می‌کند و کنترل فرآیند را بر اساس عملیات دستوری، منطقی و غیره انجام می‌دهد. دارای یکپارچگی و سرعت راه‌اندازی خوب است که این امر  باعث می‌شود محیطی عالی برای اجرای قراردادهای هوشمند باشد.

InteropService

InteropService قابلیت استفاده از قراردادهای هوشمند را افزایش می‌دهد و اجازه می‌دهد تا قراردادها به داده‌های خارج از NeoVM بدون به خطر انداختن ثبات کلی و کارایی سیستم دسترسی داشته باشند.

در حال حاضر، این لایه، برخی از API ها را برای دسترسی به داده‌های زنجیره‌ای قرارداد هوشمند فراهم می‌کند. داده‌هایی که می‌توانند به آن دسترسی داشته باشند عبارتند از:

  • اطلاعات بلوک
  • اطلاعات تراکنش
  • اطلاعات قرارداد
  • اطلاعات دارایی

 

این سرویس همچنین برای قراردادهای هوشمند، فضای ذخیره‌سازی فراهم می‌کند.

 

DevPack

 

DevPack شامل کامپایلر زبان سطح بالا و پلاگین IDE است. از آنجا که معماری NeoVM بسیار شبیه به JVM و .NET است، قراردادها می‌توانند به زبان‌های دیگر نوشته شوند. بدیهی است که با این کار، زمان زیادی که صرف یادگیری قراردادهای هوشمند توسط برنامه‌نویسان می‌شد، کاهش می‌یابد.

 

ویژگی‌های آتی Neo

  • NeoX: قابلیت اتصال متقابل زنجیره‌ای را فراهم می‌کند.
  • NeoFS: این یک پروتکل ذخیره‌سازی فایل است که از تکنولوژی جدول هش توزیع شده استفاده می‌کند. این پروتکل، به جای نشان دادن فایل‌ها به کمک مسیرشان از هشِ محتویات‌شان استفاده می‌کند. فایل‌های بزرگ به بلوک‌های داده‌ای با اندازه ثابت تقسیم شده و در گره‌های مختلف توزیع و ذخیره می‌شوند.
  • NeoQS:NeoQS (Quantum Safe) یک مکانیزم رمزنگاری مبتنی بر شبکه است. محاسبات کوانتومی تهدید واقعی برای سیستم رمزنگاری مبتنی بر RSA و ECC می‌باشد. این بدان معنی است که اتریوم و بیتکوین که هر دو از ECC استفاده می‌کنند، به‌طور بالقوه در معرض خطر هک شدن با محاسبات کوانتومی قرار دارند. نئو  به دنبال حل این مسئله از طریق NeoQS است.

 

از کجا می‌توانم نئو را خریداری و ذخیره کنم؟

شما می توانید نئو را در پلتفرم‌های معاملاتی زیر خریداری کنید:

و اگر به دنبال کیف پول برای ذخیره نئو خود هستید، می‌توانید از موارد زیر استفاده کنید:

  • کیف پول سخت‌افزاری: Ledger Nano S.
  • کیف پول دسکتاپ: NEON
  • کیف پول وب: Neo tracker
  • کیف پول کاغذی: Ansy

آینده نئو چیست؟

در آخر، آینده قاتل اتریوم چگونه است؟

خیلی زود است که درباره ماندگاری آن صحبت کنیم، اما بزرگترین مزیت نئو بر اتریوم، موانع نسبتا کم آن برای ورود است. از آنجا که توسعه‌دهندگان مجبور نیستند یک زبان جدید را برای ایجاد قراردادهای هوشمند یاد بگیرند، ورود به آن می‌تواند جذاب باشد. این که نئو چطور در آینده می‌درخشد را باید دید. با این حال، نئو بوسیله دولت چین و بزرگانی مانند WINGS و Alibaba حمایت می‌شود.

مطمئن نیستیم که آیا اتریوم را “از بین می‌برد” یا  خیر، اما آنچه می‌دانیم این است که یک پلتفرم شگفت‌انگیز برای اضافه شدن توسعه‌دهندگان به فضای در حال گسترشِ ارزهای رمزنگاری است.

منبع: blockgeeks

راه‌های جدید برای افزایش سرمایه: عرضه اولیه سکه – قسمت سوم

مترجم: آنیتا همتی

در قسمت قبل در مورد توکن‌های ICO و کاربرد برنامه‌های غیرمتمرکز صحبت کردیم. شاید باورش برایتان کمی سخت باشد اما لایه‌های اضافی پیچیدگی وجود دارد که یک توکن می‌تواند به یک برنامه غیرمتمرکز اضافه کند. برای کسب اطلاعات بیشتر با جیمز پرستویچ، یکی از بنیان‌گذاران Storj، یکی از پلتفرم‌های پیشگام ذخیره‌سازی غیرمتمرکز صحبت کردیم. ادامه مطلب …

هفت اپلیکیشن مبتنی بر بلاک‌چین که می‌تواند به موسیقی‌دان‌ها برای کسب درآمد بیشتر کمک کند – قسمت سوم

مترجم: آرامه بندری

 

در ادامه به تعدادی از شرکت‌های نوپا می پردازیم که می‌خواهند با استفاده از این فناوری فرایند تحولات را سرعت بخشند. ادامه مطلب …

هفت اپلیکیشن مبتنی بر بلاک‌چین که می‌تواند به موسیقی‌دان‌ها برای کسب درآمد بیشتر کمک کند – قسمت دوم

مترجم: آرامه بندری

در ادامه به تعدادی از شرکت‌های نوپا می پردازیم که می‌خواهند با استفاده از این فناوری فرایند تحولات را سرعت بخشند. ادامه مطلب …

هفت اپلیکیشن مبتنی بر بلاکچین که می‌تواند به موسیقی‌دان‌ها برای کسب درآمد بیشتر کمک کند- قسمت اول

مترجم: آرامه بندری

بلاک‌چین به عنوان فناوری نوین، می‌تواند به کارایی صنعت موسیقی بیفزاید و سبب افزایش شفافیت در پرداخت‌ها شود.

فناوری بلاک‌چین از سال 2009 فعالیت خود را بر اساس اصول اساسی خود که شامل افزایش شفافیت، ذخیره سازی غیرمتمرکز، حفظ سابقه و قراردادهای هوشمند است، آغاز کرده است. گروه موسیقی «Daft Punk» در ماه‌های گذشته از این فناوری برای ثبت حق کپی رایت و شفافیت در پرداخت‌های آثار خود استفاده کرده است. این امر سبب شده تا فناوری بلاک‌چین در حوزه موسیقی بر سر زبان‌ها بیفتد. البته فناوری بلاک‌چین همچنان تحت الشعاع نوسانات و افزایش قیمت ارزهای دیجیتالی مانند بیت‌کوین و اتریوم قرار دارد. این ارزها حتی با ساختارمند شدن سرمایه گذاری در آنها همچنان رشد شگفت آوری را تجربه می‌کنند. ادامه مطلب …

بلاک‌چین می‌تواند قراردادهای هوشمند را اجرایی کند

مترجم: فهیمه خاکپاش

قرارداد هوشمند چیست

آشنایی با مفهوم قراردادهای هوشمند بر درک چگونگی کاربرد شبکه ارزش انواع تراکنش‌های ارزشمند در آینده برتری دارد. بنا بر تعریف، قرارداد هوشمند یک برنامه کامپیوتری است که می‌تواند به طور خودکار شرایط یک قرارداد را اجرا کند. این اجرای خودکار و داشتن اطلاعات مالکیت دارایی می‌تواند مسائل اعتماد متقابل را حل و فصل نماید. قراردادهای هوشمند غیرقابل اعتماد، مستقل و خ ادامه مطلب …

قراردادهای هوشمند به چه کار می‌آیند؟ – قسمت دوم

مترجم: احمدرضا سازگارنژاد

قراردادهای هوشمند بسیار عالی هستند و این قابلیت‌ها را در اختیار شما قرار می‌دهند:

  • استقلال – شما تنها کسی هستید که توافق می‌کنید، دیگر نیازی نیست به یک کارگزار، وکیل یا هر واسطه‌ای برای تاییدوابسته باشید. در حقیقت، این فناوری شما را از مهارت بخش سوم بی‌نیاز می‌کند. از سوی دیگر، این فناوری برای جلوگیری از خطای احتمالی افراد، توسط شبکه انجام می‌شود نه توسط یک نفر یا دو نفر.
  • اطمینان – اطلاعات شما رمزنگاری‌شده و در اختیار همه است. امکان ندارد که کسی به شما بگوید که اطلاعاتتان را گم کرده است.
  • پشتیبانی – تصور کنید که بانک شما اطلاعات حساب شما را گم کند. در بلاک‌چین، تک تک دوستان شما پشت شما خواهند بود. اطلاعات شما بارها تکرار و کپی شده است.
  • امنیت – رمزنگاری اطلاعات شما را ایمن می‌کند. هیچ هکی وجود ندارد. در واقع، به یک هکر بسیار هوشمندنیاز است تا کد را هک کند و بتواند نفوذ کند.
  • سرعت – شما به صورت معمول، باید زمان زیاد و کاغذبازی‌های فراوانی انجام دهید تا اطلاعات مدارک را پردازش کنید. قراردادهای هوشمند از کدهای نرم افزاری‌ای استفاده می‌کنند تا کارها را اتوماتیک کنند و ساعات زیادی را در کسب‌وکار برای شما ذخیره می‌کنند.
  • پس انداز – قراردادهای هوشمند با حذف واسطه ها برای شما پول زیادی را ذخیره می‌کنند. شما برای مثال باید برای شاهد بودن برای مبادله‌تان باید به دفتر اسناد رسمی پول دهید.
  • دقت – قراردادهای اتوماتیک نه تنها سریع‌تر و ارزان‌تر هستند بلکه از خطاهایی که از پر کردن کوهی از مدارک ناشی می‌شود، جلوگیری می‌کند.

ادامه مطلب …