مطالب و مقالات آموزشی پیرامون بلاکچین

بایدها و نبایدهای نگارش وایت پیپر برای ICO

مترجم: نگار درزی

گاهی اوقات ممکن است برای افرادی که علاقه‌مند به اخبار ورود ارزهای جدید به بازار هستند، به روز ماندن دشوار باشد. در این میان به نظر می‌­رسد عرضه­ اولیه سکه (ICO) تقریباً هر روز رخ می‌دهد.

با ظهور ارزهای دیجیتال به عنوان پروژه‌ای کاملا عملی که بسیار مورد توجه اشخاص و رسانه‌ها نیز قرار گرفته است، در کمال تعجب شاهد تلاش افراد و سازمان‌ها به منظور توسعه و ارائه پیشنهادات جدید ظرف کمترین زمان ممکن هستیم.

اگر این مسیر به درستی اجرا شود، یک ICO می­تواند فرآیندی پیچیده و طولانی برای ساختار تلقی شود. گذشته از توسعه تکنولوژیکی خود سکه (از جمله هرگونه مبادلات پولی، کیف پول و یا سایر موارد)، فاکتورهای مالی و تجاری بی‌­شماری در جریان روند بررسی وجود دارد.

همکاری موفقیت‌آمیز با شش ICO در طی چند ماه گذشته (از جمله برخی محرک‌های بزرگ بازار) به­‌وضوح آشکار کرده که یک عنصر محوری در فرآیند نگارش وایت پیپر وجود دارد که اغلب نادیده گرفته شده است.

برای کسانی که هرگز زمانی را صرف بررسی یک ICO جدید نمی‌کنند (همچون افرادی که به سادگی ترجیح می­‌دهند با ارزهای معتبرتر کار کنند)، وایت پیپر سندی است که توسط یک گروه و پیش از ارائه یک ارز جدید به بازار تهیه می‌شود.

این مقالات، جزئیات تجاری، تکنولوژیکی و مالی ارز جدید ارائه شده را شرح می‌­دهند و آنها را به بخش‌های قابل‌فهم تقسیم می‌کند تا خواننده قادر به درک آن باشد. به زبان ساده‌تر، وایت پیپر شامل تمام اطلاعاتی است که شما باید درباره یک ارز بدانید، پیش از آن­که در مورد خرید یا سرمایه‌گذاری و یا استفاده از آن تصمیم بگیرید.

با توجه به ماهیت وایت پیپرها، شمار ICO هایی که مقالاتی بدون محتوای تخصصی ارائه می‌دهند، حیرت­‌آور است. آنها یک محتوای ناکارامد را تهیه و در اختیار مخاطبان قرار می‌دهند که حاوی اطلاعات اندک و یا فاقد اطلاعات تخصصی در مورد ارز ارائه شده است و صرفا شامل برخی مباحث بازاریابی در رابطه با ارزش بالای آن ارز و برتری آن نسبت به تمامی ارزهای ماقبلش می‌باشد.

برای هر فردی که در حال حاضر با یک ICO همکاری می‌کند و وظیفه نگارش یک وایت پیپر را بر عهده دارد، توجه به نکات ساده زیر به منظور کمک به مخاطبان و افزایش فروش بالقوه ICO توصیه می‌شود:

سادگی آن را حفظ نمائید

بدون شک گاهی اوقات افراد هنگام نوشتن یک متن، اطلاعاتی فراتر از موضوع مورد بحث خود می‌نویسند (از جمله خود من). وایت پیپرها نیز اغلب حجم بالایی از اطلاعات را دربردارند که خواننده نیازی به دانستن آن ندارد.

هدف نهایی باید این باشد که بخشی از اطلاعات مورد نیاز خواننده را بدون حاشیه‌پردازی و خسته کردن مخاطب، ارائه نمائید. توجه کنید که این نه یک مسابقه بوکس است و نه قصد دارید که خواننده را به خواب ببرید. اطلاعات را به‌صورت ساده، محدود و آسان برای خواندن ارائه کنید.

ابتدا با اطلاعات غیرتکنیکال شروع نموده، و سپس به سمت مطالب تکنیکال حرکت کنید. خواننده ممکن است دانش تخصصی یکسانی با نویسنده نداشته باشد، بنابراین متن باید برای اقشار مختلفی از خوانندگان قابل‌فهم باشد و تصور نکنید که مخاطبان صرفا خواهان اطلاعات فنی پیچیده هستند.

برخی از افرادی که به‌سادگی حاضر به سرمایه‌گذاری هستند، کمترین توجهی نسبت به نحوه عملکرد ارز دارند، و تنها می‌­خواهند بدانند که شما چه چیزی ارائه می‌دهید.

نمایش دهید، تنها به گفتن بسنده نکنید

در یک وایت پیپر نمودارهای گرافیکی همه‌چیز هستند، هرگز قدرت آن را دست کم نگیرید. این نمودارها مانع یکنواختی متن می‌شوند و نویسندگان را قادر می‌­سازند تا اطلاعات کلیدی را در قالب نمودارهای گرافیکی انتقال دهند.

 اسنادی که دارای بیشترین جامعیت هستند، اختصار یافته‌اند و به خوبی باهم ادغام شده‌­اند، و حاوی تصاویری به‌منظور دستیابی خواننگان به اهداف مقاله می‌باشند.

بااین‌حال، تصاویر را فقط به خاطر مصور کردن متن، در آن قرار ندهید، این یک مجله نیست، ارتباط بین اشکال و متن را حفظ کنید. تنها تصاویری را که دارای نوعی اطلاعات بوده و موجب بهبود دانش خواننده می‌­شود در متن بگنجانید؛ چارت­‌ها، گراف­­‌ها، لوگو­ها باید مفید و قابل استفاده باشند.

برخی افراد، اطلاعات را در ذهن خود تصویرسازی و درک می‌­کنند، در نتیجه حقایق مهم و نمودارها را در اختیار خوانندگان قرار دهید به گونه‌ای که با یک مرور اجمالی و بدون کنکاش در متن بتوانند اطلاعات کافی دریافت کنند. به ویژه اگر می­‌خواهید آنچه را ارائه کرده‌اید با سایر عرضه­‌های موجود در بازار مقایسه کنید.

وایت پیپر یک سیستم تأمین سرمایه است

به یاد داشته باشید که تکنولوژی ارزهای دیجیتال، هم یک تکنولوژی و هم یک سیستم مالی است. تعداد وایت پیپرهایی که اطلاعات کم ارائه داده یا هیچ­‌گونه اطلاعاتی در رابطه با المان‌های مالی که برای تحقق یک ارز موردنیاز است ارائه نمی‌دهند، حیرت‌­انگیز است.

درباره اصول صحبت کنید؛ به نظر شما میزان ارزش ارز شما چقدر خواهد بود، مارکت کپ یا ارزش کل سهام شما چقدر بالا است، آیا اطلاعاتی از capshare (برنامه‌ای تحت وب و درمورد کسب‌وکار سهام است و دارایی‌های خود را در یک پلتفرم سازمان یافته مدیریت می‌کند) شما وجود دارد؟ آیا ارز شما یک ارز بدون پشتوانه فیزیکی است؟ اطلاعات مالی کلیدی که خواسته سرمایه‌گذاران است را بیان کنید.

مهم‌تر از همه، دلایل را توضیح دهید. اگرچه تعداد وایت پیپرهایی که هیچ­‌گونه اطلاعات مالی حقیقی در آنها ارائه نشده بسیار زیاد است، اما تعداد مقالاتی که دلایل واقعی در پاسخ­‌هایشان ذکر نکرده‌­اند، بی‌شمار است.

به خواننده توضیح دهید چرا این ارقام را پیش‌­بینی می­کنید، دلیل مارکت کپ مشخص‌شده چیست، چرا این موارد به عنوان مولفه‌های پول بدون پشتوانه فیزیکی هستند. بدون ذکر توضیح و پشتوانه مشخص، ممکن است آن‌گونه به نظر برسد که سیستم ارائه شده تنها جهت ثروتمند شدن خودتان است.

مباحث تکنولوژیک را متعادل کنید

بدون شک انتظار می‌رود که وایت پیپرها حاوی اطلاعات فنی باشند. بااین‌حال، سعی کنید بین ارائه یک چشم­‌انداز کلی درباره اینکه سیستم پیشنهادی شما از لحاظ تکنیکال چگونه عمل خواهد کرد و ارائه اطلاعات صفر (در رمزنگاری، پروتکل اثبات صفر -دانش یا صفر- دانش  یک روش است که از طریق آن یک طرف (اثبات کننده) می‌­تواند به یک طرف دیگر (تأییدکننده) ثابت کند که یک اظهارنظر درست است، یعنی جدا از این واقعیت که بیانیه حقیقتا درست است، هیچ‌گونه اطلاعاتی را انتقال ندهد.) پیرامون آن، تعادل برقرار کنید. هرگونه ثبت اختراع، حق تکثیر یا حمایت واقعی که در مورد تکنولوژی پیشنهادی شما وجود دارد را معرفی کنید.

ایجاد اعتماد­سازی حقیقی

خودتان را معرفی کنید، دلیل اینکه چرا شما (یا شرکت شما) این سکه/توکن را ایجاد نموده­ و به چه علت آن را برای ورود به بازار، انتخاب کرده‌­اید، شرح دهید. در مورد مزایای واقعی که سکه/توکن شما ارائه می­دهد، صحبت کنید، بیشتر از عبارات ساده استفاده کنید: «ما متوجه یک نیاز در بازار…»

برای روشن شدن موضوع، بازار به سکه شما نیازی ندارد اما توضیح دهید که چرا خواننده به آن نیاز دارد.

مهم‌­تر از همه، از افراد دعوت نمایید تا در مورد پیشنهادتان با شما در مکاتبه باشند، به وضوح مشخص نمائید که شما توانایی ارتباط با سرمایه‌­گذاران آینده خود را دارید و همه شما بخشی از یک تیم مشترک هستید.

به یاد داشته باشید، در حال حاضر ارزهای رمزنگاری‌شده توجه سرمایه‌­گذاران مهمی که سرمایه عظیمی دارند را جذب نموده‌­اند. بنابراین، شما باید برای افراد واقع در هر دو سر پایین­‌تر و بالاتر زنجیره سرمایه‌­گذاری و هم بخش سود­­آورتر اعتمادسازی نمائید.

آن را منحصر به فرد کنید

سرانجام اطمینان حاصل کنید که وایت پیپر که ارائه می‌دهید، هم شرکت و هم پیشنهاد شما را با سبک و تصویری که می­‌خواهید شناخته شوید منعکس می­‌کند. پیش از آن نام تجاری خود را  به‌وجود آورید و آن را اطلاع‌رسانی کنید، بنابراین بهتر است که پیشنهاد شما با آن نام تجاری ارائه شود.

منبع: cointelegraph

راهنمای مقدماتی نئو بلاکچین (Neo Blockchain)

مترجم: اکرم سبزمکان

 

نئو بلاکچین چیست؟

اگر به ارزهای رمزنگاری شده علاقمند باشید، احتمالا نام «Neo Blockchain» را شنید‌اید. نئو، قبلا با نام Antshares که به عنوان «اتریوم چینی» معروف است، شناخته می‌شد. نئو درحالی‌که به اتریوم شبیه است، ویژگی‌های جالبی دارد که آن را مستحق بررسی دقیق‌تر می‌کند. در این راهنما قصد داریم به بررسی عمیق نئو بپردازیم.

تاریخچه نئو بلاکچین

براساس وب‌سایت خودشان، نئو یک سازمان غیرانتفاعی مبتنی بر بلاکچین است که از فناوری بلاکچین و هویت دیجیتال برای دیجیتال کردن دارایی‌ها، مدیریت خودکار آنها با استفاده از قراردادهای هوشمند و تحقق «اقتصاد هوشمند» به‌وسیله یک شبکه توزیع شده، استفاده می‌کند.

هدف اصلی نئو این است که یک شبکه توزیع شده برای «اقتصاد هوشمند» باشد.  طبق گفته وب‌سایت آنها:

دارایی‌های دیجیتال + هویت دیجیتال + قرارداد هوشمند = اقتصاد هوشمند

نئو توسط شرکت تحقیق و توسعه مبتنی بر بلاکچین شانگهای، با نام OnChain توسعه داده شد. Onchain توسط مدیرعامل، دا هونگفی (Da Hongfei) و مدیر ارشد فنی، اریک ژانگ (Erik Zhang) تاسیس شد. تحقیقات در مورد نئو در سال 2014 آغاز و در سال 2016، Onchain به‌وسیله KPMG در لیست 50 شرکت رده بالای فناوری‌های مالی در چین ثبت شد.

پروژه نئو در دو مرحله تامین مالی شد. مرحله اول در ماه اکتبر 2015 به مدت 10 روز ادامه داشت که طی آن 5/17 میلیون توکن نئو به مقدار 550,000  دلار فروخته شد. در مرحله دوم، 22.5 میلیون توکن باقی مانده نئو ، 4.5 میلیون دلار فروخته شد.

نئو بلاکچین و  اقتصاد هوشمند

همان‌طور که وب‌سایت نئو بیان می‌کند، سه جزیی که اقتصاد هوشمند را تشکیل می دهند، عبارتند از:

  • دارایی‌های دیجیتال
  • هویت دیجیتال
  • قرارداد هوشمند

نئو بلاکچین و دارایی‌های دیجیتال

به هر چیزی در فرمت باینری (Binary) که حق استفاده از آن را داشته باشید، دارایی دیجیتال گویند. برای یک موجودیت دیجیتال، «حق استفاده» از آن برای واجد شرایط بودن به‌عنوان یک دارایی دیجیتال حیاتی است. نگه‌داری دارایی‌های دیجیتالی در محیط متمرکز می‌تواند بسیار پرخطر باشد.

با ظهور بلاکچین، مالکیت دیجیتال به مراتب امن‌تر شد. فناوری بلاکچین دیجیتالی کردن این دارایی‌ها را غیرمتمرکز، امن، قابل اعتماد و برای شخص ثالث آزاد می‌کند.

در نئو دو نوع دارایی دیجیتال می‌توان استفاده کرد:

  • دارایی‌های جهانی
  • دارایی‌های قراردادی

دارایی‌های جهانی توسط کل سیستم به رسمیت شناخته شده و می‌توانند توسط تمام قراردادهای هوشمند و مشتریان شناسایی شوند.

دارایی‌های قراردادی دارایی‌هایی هستند که فقط در قراردادهای خاص خود شناخته می‌شوند و نمی‌توانند در سایر قراردادها استفاده شوند. به عنوان مثالGNT، توکن Golem، را می‌توان در Golem استفاده کرد، اما  در Bancor نمی‌توان استفاده نمود.

نئو بلاکچین و هویت دیجیتال

این تعریف هویت دیجیتال در ویکی‌پدیاست:

یک هویت دیجیتال، اطلاعاتی در مورد یک موجودیت است که توسط سیستم‌های کامپیوتری برای معرفی یک عامل خارجی استفاده می‌شود. این عامل ممکن است یک شخص، سازمان، برنامه یا دستگاه باشد. ISO / IEC 24760-1 هویت را «مجموعه‌ای از ویژگی‌های مربوط به یک موجودیت» تعریف می‌کند.

برای دیجیتالی کردن دارایی‌ها، قابلیت اعتماد هویت دیجیتال بسیار مهم است. پلتفرم نئو از استاندارد هویت دیجیتال X.509 استفاده می‌کند، که پرکاربردترین مدل صدور گواهینامه دیجیتال براساس زیرساخت کلید عمومی است. همراه با استاندارد X.509، یک شبکه اعتماد، اعتبار صدور گواهینامه را به‌صورت نقطه‌به‌نقطه، پشتیبانی می‌کند.

تایید هویت در نئو توسط موارد زیر انجام می‌گیرد:

  • استفاده از ویژگی‌های چهره
  • اثر انگشت
  • صدا
  • پیامک
  • سایر روش‌های چند عامله .

قراردادهای هوشمند

قراردادهای هوشمند قراردادهای خودکار هستند. این قراردادها به طور خودکار  توسط دستورالعمل‌های خاصی که در کد آن‌ها نوشته شده و زمانی که شرایط خاصی رخ دهد، انجام می‌شوند.

حال، ویژگی‌های مطلوبی که در قراردادهای هوشمند می‌خواهیم چیست؟

هر آنچه در بلاکچین اجرا می‌شود باید تغییرناپذیر باشد و توانایی اجرا از طریق چندین گره را بدون به خطر انداختن یکپارچگی آن داشته باشد. در نتیجه، قراردادهای هوشمند در عمل باید سه چیز باشد:

  • قطعیت
  • خاتمه‌پذیری
  • ایزوله بودن (isolated)

ویژگی شماره 1: قطعیت

یک برنامه قطعی است اگر به ازای ورودی یکسان داده شده هربار همان خروجی را بدهد. به عنوان مثال، اگر 3 + 1= 4 باشد، 3 + 1 همیشه 4 است (فرض بر همان پایه). بنابراین وقتی برنامه‌ای یک خروجی را به مجموعه‌ای از ورودی‌های یکسان در رایانه‌های مختلف می‌دهد، برنامه قطعی نامیده می‌شود.

لحظات مختلفی وجود دارد که یک برنامه می‌تواند به شیوه‌ای غیرقطعی عمل ‌کند:

فراخوانی توابع سیستمی غیرقطعی: هنگامی که یک برنامه نویس یک تابع غیرقطعی را در برنامه خود فراخوانی می‌کند.

منابع داده غیرقطعی: اگر برنامه در طول زمان اجرا، داده‌ها را به‌دست آورد و منبع داده غیرقطعی باشد، برنامه غیرقطعی می‌شود. به عنوان مثال، برنامه‌ای که 10 جستجوی برتر گوگل در مورد یک درخواست خاص را به‌دست می‌آورد. این لیست ممکن است تغییر کند.

فراخوانی‌های پویا: زمانی که یک برنامه یک برنامه دوم را فراخوانی می‌کند، پویا نامیده می‌شود. از آنجایی‌که هدف فراخوانی فقط در طی اجرا تعیین می‌شود، ذاتا غیرقطعی است .

ویژگی شماره 2: خاتمه‌پذیری

در منطق ریاضی یک خطا به نام «مشکل توقف» (halting problem) داریم که در واقع، عدم توانایی فهمیدن اینکه یک برنامه خاص عملکرد خود را در یک زمان محدود انجام می‌دهد یا نه می‌باشد. در سال 1936، آلن تورینگ، با استفاده از مسئله قطر کانتور، متوجه شد که هیچ راهی برای دانستن اینکه برنامه خاصی می‌تواند در یک محدوده زمانی به پایان برسد یا نه، وجود ندارد.

بدیهی است که با این خطا، قراردادهای هوشمند به مشکل برمی‌خورند، زیرا قراردادهای تعریف شده باید در یک زمان معین به پایان برسند. اقداماتی برای اطمینان از  کشتن یا به پایان رساندن خارجی قراردادها و وارد نشدن به یک حلقه بی‌پایان که منابع را تخلیه می‌کند، وجود دارد:

  • نقص تورینگ: بلاکچین ناقص تورینگ، قابلیت محدودی دارد و قادر به ایجاد جهش و یا حلقه نیست. از این رو آنها نمی‌توانند وارد یک حلقه بی‌پایان شوند.
  • Step and Fee Meter: یک برنامه به راحتی می‌تواند تعداد «مراحلی» که انجام داده، یعنی تعداد دستورالعمل‌هایی که اجرا کرده، را پیگیری کند و سپس به یکباره تعداد خاصی از این مراحل را خاتمه دهد. روش دیگر Fee meter است. در اینجا قراردادها با پیش‌پرداخت اجرا می‌شوند. اجرای هر دستورالعمل نیاز به مقدار خاصی هزینه دارد. اگر هزینه صرف شده بیش از هزینه پیش‌پرداخت شده باشد، قرارداد منقضی می‌شود.
  • تایمر: در اینجا یک تایمر از پیش تعیین شده نگهداری می‌شود. اگر اجرای قرارداد بیش از حد زمانی باشد که برای آن در نظر گرفته شده، آن را به طور خارجی قطع می‌کند.

ویژگی شماره 3: ایزوله بودن

در یک بلاکچین، هرکس می‌تواند یک قرارداد هوشمند را بارگذاری کند. با این حال، قرارداد ممکن است، آگاهانه و ناخودآگاه حاوی ویروس و اشکالاتی باشد. اگر قرارداد ایزوله نشود، ممکن است کل سیستم را مختل کند. از این رو، مهم است که یک قرارداد در یک جعبه شنی (sandbox) جدا شود تا کل اکوسیستم را از هرگونه اثر منفی حفظ کند.

اکنون که این ویژگی‌ها را دیدیم، مهم است بدانیم که چگونه قراردادهای هوشمند اجرا می‌شوند. معمولا قراردادهای هوشمند با استفاده از یکی از دو سیستم زیر اجرا می‌شوند:

  • ماشین‌های مجازی: اتریوم و نئو از این روش استفاده می‌کنند.
  • Docker: فابریک (Fabric) از این روش استفاده می‌کند.

بیایید این دو را مقایسه کنیم و تعیین کنیم که کدام یک اکوسیستم بهتری می‌سازد. به خاطر سادگی، می‌خواهیم اتریوم (ماشین مجازی) را با  فابریک (Docker) مقایسه کنیم:

بنابراین، همان‌طور که مشاهده می‌شود، ماشین‌های مجازی، قطعیت، خاتمه‌پذیری و ایزولگی را بهتر برای قراردادهای هوشمند فراهم می‌کنند. با این حال، Dockerها دارای یک مزیت مشخص هستد. آنها انعطاف‌پذیری زبان‌های برنامه‌نویسی را فراهم می‌کنند.

در ماشین‌های مجازی (VM) مانند اتریوم، نیاز به یادگیری یک زبان کاملا جدید به نام solidity برای ایجاد قراردادهای هوشمند است. آنچه که توسعه‌دهندگان نئو قصد انجام آن را داشتند، ایجاد یک ماشین مجازی بود که تمام مزایای یک ماشین مجازی را به ارمغان بیاورد و همچنین انعطاف‌پذیری کدهای Docker را نیز داشته باشد.

شباهت‌ها با اتریوم

این اجتناب‌ناپذیر است که در بیشتر این مقاله نئو را با اتریوم مقایسه کنیم. اما پیش از آن بهتر است به برخی از شباهت‌ها نگاهی بیاندازیم.

  • هر دو آنها برای توسعه‌دهندگان dAPPS و ICOهای مختلف پلتفرمی بر روی بلاکچین فراهم می‌کنند.
  • همه چیز در بلاکچین از طریق مبادله دارایی‌های رمزنگاری شده انجام می‌شود. مثل اتر در اتریوم و GAS در نئو.
  • هر دو تورینگ کامل هستند. تورینگ کامل، ماشینی است که می‌تواند «هر چیزی را محاسبه کند» چرا که فضای حافظه نامحدود دارد. بنابراین اساسا ماشینی که این دو پروژه را هدایت می‌کند، یعنی EVM و NeoVM می‌توانند هر مشکلی را حل کنند زیرا فضای حافظه کافی در اختیار دارند.

جدا از شباهت‌هایی که وجود دارد، ویژگی‌های دیگر نئو که آن را از اتریوم متقاوت می‌کند بررسی کنیم.

دو توکن : NEO و GAS

اکوسیستم نئو دارای دو توکن است:

  • NEO – قبلا به عنوان Antshares شناخته می‌شد (ANS) .
  • GAS – قبلا به عنوان Antcoins شناخته می‌شد (ANC) .

نئو بلاکچین آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین 4

NEO

زمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین 5

NEO در مجموع 100 میلیون توکن دارد. مالکیت نئو، حق مدیریت و تصمیم‌گیری شبکه را به نگهدارنده می‌دهد. این حقوق عبارتند از: حسابداری، تغییر پارامترهای شبکه NEO و غیره. توکن NEO را نمی‌توان به زیرمجموعه‌های اعشاری تقسیم کرد وکمترین مقدار ممکن آن، 1 است. 100 میلیون توکن NEO به دو بخش تقسیم می‌شود. بخش اول شامل 50 میلیون توکن است که در طول ICO توزیع شد.

بخش دوم 50 میلیونی برای یک سال (تا 16 اکتبر 2017) مسدود شده است و فقط برای رشد و حمایت طولانی‌مدت پروژه‌های NEO و برای توسعه، بهره‌برداری و نگهداری اکوسیستم NEO در دراز مدت استفاده می‌شود. برنامه‌های این 50 میلیون توکن به شرح زیر است:

  • 10 میلیون توکن برای ایجاد انگیزه در توسعه‌دهندگان NEO و اعضای شورای NEO مورد استفاده قرار می‌گیرد
  • 10 میلیون توکن برای ایجاد انگیزه در توسعه‌دهندگان در اکوسیستم NEO استفاده می‌شود
  • 15 میلیون توکن برای سرمایه‌گذاری در پروژه‌های بلاکچینی دیگری که متعلق به شورای NEO هستند و فقط برای پروژه‌های NEO استفاده می‌شود
  • 15 میلیون به‌صورت تصادفی نگه داشته می‌شود
  • استفاده سالانه NEO در اصل نباید بیش از 15 میلیون توکن باشد.

GAS

نئو بلاکچین آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین6

اگر NEO توکنی است که حق رای دادن و تصمیم‌گیری در جامعه را به شما می‌دهد، GAS چیزی است که قراردادهای هوشمند و کارها را انجام می‌دهد. همان‌طور که از اسمش پیداست، GAS در واقع سوخت شبکه است. GAS چیزی است که به عنوان ارز در داخل اکوسیستم مبادله می‌شود. GAS، شبیه NEO دارای محدودیت 100 میلیون توکن درکل است. اما بر خلاف NEO قابل تقسیم است و حداقل واحد آن 0.00000001 می‌باشد.

تفاوت عمده دیگری بین این دو توکن وجود دارد. 100 میلیون NEO در بلوک پیدایش، یعنی اولین بلوک بلاکچین، در شبکه NEO تولید شده است. 100 میلیون GAS اما هنوز تولید نشده و متناظر با NEO ایجاد می‌شود. اگر NEO به یک آدرس جدید منتقل شود، GAS تولید شده، به آدرس جدید اعتبار‌دهی می‌شود.

سالانه 2 میلیون بلوک با زمان بیکاری حدود 15-20 ثانیه بین بلوک‌های متوالی تولید خواهد شد. نسل اولیه GAS به تعداد هشت GAS در هر بلوک است و این تعداد به یک GAS در سال یا یک GAS به ازای هر 2 میلیون بلوک کاهش می‌یابد تا جایی که یک GAS در هر بلوک تولید ‌شود. در بلوک 44 میلیونی، مجموع GAS تولید شده به 100 میلیون خواهد رسید و پس از آن هیچ GAS تولید نخواهد شد.

بر اساس الگوریتم:

  • 16 درصد از GAS در سال اول ایجاد خواهد شد
  • 52 درصد در چهار سال اول ایجاد خواهد شد
  • هشتاد درصد GAS در 12 سال اول ایجاد خواهد شد

GAS به طور نسبی مطابق با نرخ موجودی NEO به آدرس‌های مربوطه منتشر می‌شود. دارندگان NEO می‌توانند توکن‌های GAS را هر زمان که بخواهند مطالبه کنند. اگر ابزاری برای محاسبه مقدار GAS  معادل با مقدار NEO خود نیاز دارید، می‌توانید از این لینک استفاده کنید.( https://neotogas.com/)

برای ایجاد تجربه کاربری بهتر، شبکه NEO رای داده و آستانه‌ای را برای معافیت GAS از مقدار مشخصی از تراکنش‌ها و عملیات قراردادهای هوشمند تنظیم کرده است.

اگر تعداد زیادی تراکنش اسپم رخ دهد، کاربران با NeoID می‌توانند تراکنش‌ها و قراردادهای هوشمند خود را بر دیگران ترجیح دهند. اما با این حال اگر شما NeoID ندارید، می‌توانید با پرداخت GAS بیشتر، تراکنش‌های خود را اولویت‌بندی کنید.

 

مکانیسم اجماع  dBFT

نئو بلاکچین آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین7

قبل از آن‌که شروع کنیم، از basiccrypto  و مقاله Steemit آن برای این اطلاعات تشکر می‌کنیم.

یکی از بزرگترین چالش‌هایی که بیشتر سیستم‌های توزیع شده با آن مواجه هستند، اجماع است. این مشکل اغلب با نام «مسئله ژنرال بیزانس» ( (Byzantine General’s Problemیاد می‌شود.

مسئله ژنرال بیزانس چیست؟

نئو بلاکچین آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین8

تصور کنید که یک گروه ژنرال بیزانس وجود دارد که می‌خواهند به یک شهر حمله کنند. آنها با دو مشکل بسیار متضاد روبرو هستند:

  • ژنرال‌ها و ارتش‌های آنها بسیار از هم دور هستند، بنابراین قدرت متمرکز غیر ممکن است، این باعث می‌شود حمله هماهنگ بسیار سخت باشد.
  • شهر یک ارتش عظیم دارد و تنها راه برنده شدن، حمله هماهنگ در یک زمان است.

به‌منظور هماهنگی موفق، ارتش‌ در سمت چپ قلعه یک پیام‌رسان به ارتش در سمت راست قلعه با مضمون «حمله چهارشنبه»  می‌فرستد.

حال فرض کنید ارتش سمت راست برای حمله آماده نیست و می‌گوید: «نه. حمله جمعه» و پیام‌رسان را از طریق شهر به ارتش سمت چپ می‌فرستد. این جایی است که با مشکل مواجه می‌شویم.

اتفاقات زیادی ممکن است برای پیام‌رسان بیچاره رخ دهد. ممکن است اسیر، مجروح و یا کشته شود و با پیام‌رسان دیگری جایگزین شود. این امر باعث می‌شود که اطلاعات دستکاری شود و در نتیجه حمله و عدم هماهنگی به وجود ‎‌آید.

این به روشنی به بلاکچین اشاره می‌کند. زنجیره یک شبکه عظیم است. چگونه می‌توانید به آن اعتماد کنید؟ اگر برای کسی از کیف پول خود 4 اتر فرستادید، چطور مطمئن می‌شوید که کسی در شبکه نمی‌خواهد آن را دستکاری کند و 4 را به 40  اتر  تغییر دهد؟

ساتوشی ناکاموتو، خالق بیتکوین، با ابداع پروتکل اثبات کار (proof of work) ، قادر به حل مسئله ژنرال‌های بیزانس شد. این پروتکل به این روش کار می‌کند: فرض کنید ارتش در سمت چپ می‌خواهد پیامی را با عنوان «حمله دوشنبه» به ارتش در سمت راست ارسال کند، آنها مراحل زیر را دنبال خواهند کرد:

  • در مرحله اول، آنها یک «nonce» را به متن اصلی اضافه می‌کنند. nonce می‌تواند هر مقدار هگزا دسیمال تصادفی باشد.
  • پس از آن، آنها متن همراه با nonce را هش می‌کنند و نتیجه را مشاهده می‌کنند. فرض کنید ارتش‌ها تصمیم گرفته‌اند فقط پیام‌هایی را به اشتراک بگذارند که پس از هش کردن، نتیجه آن با پنج صفر آغاز شود.
  • اگر شرایط هش تضمین شده باشد، پیام‌رسان را با هش پیام ارسال می‌کنند. اگر نه، آنها به تغییر تصادفی مقدار nonce ادامه خواهند داد تا نتیجه دلخواه خود را به‌دست آورند. این عمل بسیار خسته‌کننده و وقت‌گیر است و قدرت محاسباتی زیادی لازم دارد.
  • اگر پیام‌رسان در شهر دستگیر و پیام دستکاری شود، طبق خواص تابع هش، هش تغییر عمده‌ای خواهد کرد. اگر ژنرال‌ها در سمت راست، ببینند که پیام هشدار با مقدار مورد نظر صفر شروع نمی‌شود، می‌توانند به راحتی از حمله صرف نظر کنند.

این پروتکل اثبات کار است که توسط بیتکوین استفاده می‌شود. مشکل این است که اثبات کار بسیار ناکارآمد است. مطمئنا مکانیسم‌های اجماع بیشتر وجود دارد. به عنوان مثال اتریوم قصد دارد از طریق پیاده‌سازی کاسپر (casper)، به سمت اثبات سهم حرکت کند.

با این حال، نئو تصمیم به استفاده از یک نوع جالبی از سیستم سازوکار اجماع دارد و بر این باور است که این روش در مقیاس بیشتر، بهتر به آنها کمک می‌کند. این روش، مکانیسم نیابتی تحمل خطای بیزانسی یا dBFT (Delegated Byzantine Fault Tolerance ) نامیده می‌شود. بیایید ببینیم که چگونه کار می‌کند.

dBFT چیست؟

تصور کنید که کشوری به نام «Blockgeeks» وجود دارد و این کشور دارای شهروندان بسیاری است. هر یک از شهروندان نماینده‌ای را انتخاب می‌کند. کار این نمایندگان، تصویب قوانینی است که شهروندان را خوشحال می‌کند، اگر آنها در کارشان خوب نباشد، شهروندان می‌توانند به سادگی در دور بعد به نماینده دیگری رای دهند.

حال نمایندگان چگونه قوانین را تصویب می‌کنند؟

یکی از نمایندگان به صورت تصادفی به عنوان سخنران انتخاب می‌شود. سخنگو خواسته‌های شهروندان را بررسی می‌کند و قانونی ایجاد می‌کند. سپس «عامل خوشبختی» را در این قوانین محاسبه می‌کند تا ببیند آیا این مقدار برای پاسخگویی به رضایت شهروندان کافی است یا خیر. سپس آنها را به نمایندگان منتقل می‌کند.

حال نمایندگان به‌صورت جداگانه محاسبات سخنگو را بررسی می‌کنند. اگر مقدار سخنران با نماینده مطابقت داشته باشد، آنها موافقت و در غیر این‌صورت، مخالفت خود را را اعلام می‌کنند. 66 درصد از نمایندگان باید موافقت خود را با این قانون اعلام کنند تا تصویب شود. اگر اکثریت کسب نشده باشد، یک رهبر جدید انتخاب می‌شود و روند دوباره آغاز می‌گردد.

حال ببینیم که این ساختار چگونه در بلاکچین کاربرد دارد.

شهروندان، افراد دارای توکن‌های NEO نامیده می‌شوند که آنها را گره‌های عادی می‌خوانیم. نمایندگان، گره‌های حسابداری هستند. برای اینکه یک گره حسابداری باشد، باید معیارهای خاصی داشته باشد از جمله: داشتن تجهیزات خاص، اتصال به اینترنت اختصاصی و مقدار مشخصی ازGAS  (با توجه به مقاله basiccrypto، هزار عدد).

  • «خواسته‌های شهروندان» اساسا تراکنش‌های مختلف ایجاد شده توسط صاحبان توکن است.
  • «قانون» بلوک فعلی است که باید به بلاکچین اضافه شود.
  • «فاکتور خوشبختی» هش بلوک کنونی است.

در این روش، در دو حالت ممکن است یکی از شرکت‌کنندگان به شیوه‌ای مخرب عمل کند.

حالت1: سخنران مخرب است

نئو بلاکچین آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوی 9

در این حالت، سخنران، پیام مخرب B را به دو نماینده و پیام درست را به یک نماینده ارسال می‌کند. این سناریو می‌تواند به راحتی توسط قانون اکثریت حل شود. دو نماینده مشاهده می‌کنند که هش آنها با سخنران مطابقت ندارد در حالی که یک نماینده هش خود را مطابق با سخنران می‌بیند. با این وجود، 2 مورد از 3 نماینده پیشنهاد را رد می‌کنند و در نتیجه اجماع انجام نشده و  سخنران پس از این حذف می‌شود.

حالت2: یکی از نمایندگان مخرب است

نئو بلاکچین آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین10

در این حالت سخنران پیام صحیح را به همه نمایندگان ارسال می‌کند، با این حال، یکی از نمایندگان تصمیم می‌گیرد که به شیوه مخرب عمل کند و اعلام می‌کند که مقدارش با سخنرانان مطابقت ندارد. با این حال، همانطور که مشاهده می‌شود، از آنجا که 2 نفر از 3 نماینده غیر مخرب هستند، آنها قانون را تصویب خواهند کرد.

همانطور که دیده می شود، dBFT شکل بسیار جالبی از مکانیسم اجماع ارائه می دهد.

NeoContract: قرارداد هوشمند 2.0

همانطور که قبلا ذکر شد، هدف نئو این بود که تمام مزایای یک ماشین مجازی را همراه با انعطاف‌پذیری زبان‌های برنامه‌نویسی به ارمغان بیاورد. بیایید ببینیم آنها چگونه موفق به انجام این امر شدند.

سیستم قراردادی هوشمند Neo دارای سه بخش است:

  • NeoVM
  • IneropService
  • Devpack

NeoVM

این یک نمایش تصویری از ماشین مجازی Neo است:

نئو بلاکچین آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین11

بنابر وایت پیپر نئو، NeoVM یا ماشین مجازی نئو یک ماشین مجازی سبک و جامع است که معماری آن شبیه JVM و .NET  می‌باشد. این ماشین شبیه به یک پردازنده مجازی است که دستورالعمل‌های قرارداد را به صورت متوالی می‌خواند و اجرا می‌کند و کنترل فرآیند را بر اساس عملیات دستوری، منطقی و غیره انجام می‌دهد. دارای یکپارچگی و سرعت راه‌اندازی خوب است که این امر  باعث می‌شود محیطی عالی برای اجرای قراردادهای هوشمند باشد.

InteropService

InteropService قابلیت استفاده از قراردادهای هوشمند را افزایش می‌دهد و اجازه می‌دهد تا قراردادها به داده‌های خارج از NeoVM بدون به خطر انداختن ثبات کلی و کارایی سیستم دسترسی داشته باشند.

در حال حاضر، این لایه، برخی از API ها را برای دسترسی به داده‌های زنجیره‌ای قرارداد هوشمند فراهم می‌کند. داده‌هایی که می‌توانند به آن دسترسی داشته باشند عبارتند از:

  • اطلاعات بلوک
  • اطلاعات تراکنش
  • اطلاعات قرارداد
  • اطلاعات دارایی

 

این سرویس همچنین برای قراردادهای هوشمند، فضای ذخیره‌سازی فراهم می‌کند.

 

DevPack

 

DevPack شامل کامپایلر زبان سطح بالا و پلاگین IDE است. از آنجا که معماری NeoVM بسیار شبیه به JVM و .NET است، قراردادها می‌توانند به زبان‌های دیگر نوشته شوند. بدیهی است که با این کار، زمان زیادی که صرف یادگیری قراردادهای هوشمند توسط برنامه‌نویسان می‌شد، کاهش می‌یابد.

 

ویژگی‌های آتی Neo

  • NeoX: قابلیت اتصال متقابل زنجیره‌ای را فراهم می‌کند.
  • NeoFS: این یک پروتکل ذخیره‌سازی فایل است که از تکنولوژی جدول هش توزیع شده استفاده می‌کند. این پروتکل، به جای نشان دادن فایل‌ها به کمک مسیرشان از هشِ محتویات‌شان استفاده می‌کند. فایل‌های بزرگ به بلوک‌های داده‌ای با اندازه ثابت تقسیم شده و در گره‌های مختلف توزیع و ذخیره می‌شوند.
  • NeoQS:NeoQS (Quantum Safe) یک مکانیزم رمزنگاری مبتنی بر شبکه است. محاسبات کوانتومی تهدید واقعی برای سیستم رمزنگاری مبتنی بر RSA و ECC می‌باشد. این بدان معنی است که اتریوم و بیتکوین که هر دو از ECC استفاده می‌کنند، به‌طور بالقوه در معرض خطر هک شدن با محاسبات کوانتومی قرار دارند. نئو  به دنبال حل این مسئله از طریق NeoQS است.

 

از کجا می‌توانم نئو را خریداری و ذخیره کنم؟

شما می توانید نئو را در پلتفرم‌های معاملاتی زیر خریداری کنید:

و اگر به دنبال کیف پول برای ذخیره نئو خود هستید، می‌توانید از موارد زیر استفاده کنید:

  • کیف پول سخت‌افزاری: Ledger Nano S.
  • کیف پول دسکتاپ: NEON
  • کیف پول وب: Neo tracker
  • کیف پول کاغذی: Ansy

آینده نئو چیست؟

در آخر، آینده قاتل اتریوم چگونه است؟

خیلی زود است که درباره ماندگاری آن صحبت کنیم، اما بزرگترین مزیت نئو بر اتریوم، موانع نسبتا کم آن برای ورود است. از آنجا که توسعه‌دهندگان مجبور نیستند یک زبان جدید را برای ایجاد قراردادهای هوشمند یاد بگیرند، ورود به آن می‌تواند جذاب باشد. این که نئو چطور در آینده می‌درخشد را باید دید. با این حال، نئو بوسیله دولت چین و بزرگانی مانند WINGS و Alibaba حمایت می‌شود.

مطمئن نیستیم که آیا اتریوم را “از بین می‌برد” یا  خیر، اما آنچه می‌دانیم این است که یک پلتفرم شگفت‌انگیز برای اضافه شدن توسعه‌دهندگان به فضای در حال گسترشِ ارزهای رمزنگاری است.

منبع: blockgeeks

راهنمای مقدماتی خرید ریپل (Ripple)

مترجم: مریم لطانی

 

ریپل (Ripple) چیست؟

ریپل یک شبکه پرداخت جهانی است که به کمک آن می‌توانید ظرف چند ثانیه هر ارزی را به هر کسی که می‌خواهید در سراسر دنیا  منتقل کنید. زیرساخت ریپل سیستم قدیمی ارسال پول را از طریق SWIFT یا Western Union منسوخ کرده است. در حال حاضر، ریپل به طور کامل بر کار با بانک‌ها تمرکز کرده و یک راه موثر و مقرون‌به‌صرفه برای ارسال پرداخت‌های بلادرنگ (real-time) در سراسر جهان ارائه می‌دهد.

به عنوان مثال، انتقال مستقیم ارز از ژاپن به نیکاراگوئه به آسانی و ارزانی امکان‌پذیر نیست. معمولا بانک یا فرد ابتدا یِن ژاپن (JPY) را به دلار (USD) و سپس دلار را به کوردوبای نیکاراگوئه (NIO) تبدیل می‌کنند .

در هر مرحله هزینه‌های افزوده شده، انتقال بین‌المللی پول را پرهزینه می‌سازد. با استفاده از ریپل، می توانید JPY را با هزینه کمتر بهXRP   (ارز ریپل)، تبدیل و سپسXRP را برای گیرنده ارسال کنید. گیرنده با استفاده از کیف پول ریپل و یا یک بانک در نیکاراگوئه می‌تواندXRP  را به NIO تبدیل کند. به عبارت دیگر XRP، مبادله ارزها به یکدیگر را در شبکه ریپل تسهیل می‌نماید.

هرچند بانک‌ها در تطابق با ریپل کند هستند، اما شکی نیست که آینده از آنِ پرداخت‌های بلادرنگ در سراسر جهان خواهد بود. زیرساخت ریپل مزایای زیادی در زمینه‌های رقابتی و مالی برای بانک‌ها خواهد داشت. ریپل بر روی «اینترنت ارزش‌ها» متمرکز است، بدین معنی که انتقال پول باید به سرعت انتقال اطلاعات در عصر تکنولوزی باشد. با استفاده از ریپل دیگر نیازی به روزها انتظار برای انتقال بین‌المللی پول نیست.

چرا بانک‌ها از ریپل استفاده می‌کنند؟

تعداد کمی از بانک‌ها از جمله NBAD، Union Credit، Westpac، Yes Bank، Axis Bank، Santander و UBS زیرساخت ریپل را پذیرفته‌اند. به کمک ریپل و براساس پروتکل مورد استفاده آن، بانک‌ها می‌توانند، به طور متوسط 3.76 دلار در هر پرداخت صرفه‌جویی کنند. با در نظر گرفتن اینکه بانک‌ها سالانه هزاران و یا میلیون‌ها تراکنش را اجرایی می‌کنند، این مقدار، صرفه‌جویی قابل توجهی برای آنها خواهد بود.

اگر تنها یک چیز وجود داشته باشد که توجه بانک‌ها را جلب کند، این است که چگونه می‌توان پول بیشتری به دست آورد و یا پول بیشتری ذخیره کرد. به همین دلیل است که ریپل و یا هر شبکه پرداخت بین‌المللی ارزان و سریعِ مشابه، آینده روشنی پیشِ رو خواهد داشت، چرا که این شبکه‌ها، مسیرهای جدیدی در تجارت می‌گشایند که سرعت موسسات مالی را در عصر اینترنت بالا می‌برد.

سرپرست ریپل برد گارلینگ هاس (Brad Garlinghouse) و مغز متفکر پشت آن، رئیس رمزنگاری، دیوید شوارتز (David Schwartz) است. مرکز تیم ریپل در سانفرانسیسکو است و به همراه سایر شاخه‌های آن در سراسر جهان، به طور مداوم با بانک‌های جهان در ارتباط هستند و پروتکل ریپل را بهبود می‌بخشند. ریپل همچنان استعدادهای برتر را در سراسر جهان جذب کرده و به دنبال تسهیل هرچه بیشتر پرداخت‌های بین‌المللی است. در حال حاضر، ریپل با پلتفرم نوآورانه خود یکی از جالب‌ترین سازمان‌های مالی است و در لیست 50 نوآوری مالی برتر نشریه فوربز قرار دارد.

چگونه می‌توانم در ریپل سرمایه‌گذاری کنم؟

هرچند که تعداد زیادی از سرمایه‌داران می‌توانند مستقیما در ریپل سرمایه‌گذاری کنند ولی بیشتر آنها محدود به سرمایه‌گذاری در XRP شده‌اند. XRP ، پول رایج ریپل است که در سال 2017 قیمت هر سکه آن از 0.01 دلار به 0.3 دلار، افزایش یافت. این رشد عظیم هم به واسطه پذیرش بانک‌ها و هم به دلیل علاقه‌مندی‌ به سودآوری اتفاق افتاد. در حال حاضر بعد از بیتکوین و اتریوم، ریپل سومین ارز مهم بازار است.

XRP ، تراکنش‌های یکپارچه مالی از هر ارزی به ارز دیگر را با یک هزینه ناچیز ممکن می‌کند. بدیهی است، XRP ارز ذخیره‌ای در ساختار ریپل است که کاربران را قادر می‌سازد تا تقریبا هر ارزی را به XRP تبدیل و XRP را به هرکسی در سراسر جهان ارسال کنند. افرادی هم که آن را دریافت می‌کنند، می توانند آن را به ارز دلخواه تبدیل کنند.

هر بار که ارزی به XRP تبدیل می‌شود، به دلیل افزایش تقاضا، نقدینگی نیز افزایش می‌یابد و ارزش XRP بالا می‌رود. به عبارت دیگر، ریپل تلاش می‌کند که XRP را به یک ارز ذخیره جهانی تبدیل کند، هرچند ممکن است بعید به نظر برسد.

با این حال، انتقال XRP ، ساده‌ترین و ارزان‌ترین روش برای ارسال پول از طریق پروتکل ریپل است و در بعضی موارد، با وجود انتقال ساده XRP ، به خصوص در پرداخت‌های بین‌المللی، شاید منطقی نباشد به سراغ ارزهای دیگر برویم. اگر افراد و بانک‌ها در سراسر جهان بخواهند که پول نقد را به XRP تبدیل کرده و دیگر آن را به صورت پول نقد بازنگردانند، بدون شک قیمت XRP افزایش خواهد یافت.

هدف، تبدیل XRP به یک ارز پایدار است تا بانک‌ها بدون ترس از نوسان قیمت به سمت آن بیایند. در حال حاضر بسیاری از بانک‌ها به کار با XRP علاقه‌مند نیستند زیرا ارزش آن در یک شب و یا حتی در ثانیه تغییر می‌کند. برای کاهش میزان متوسط این خطرات، ریپل با بیت گو (BitGo) همکاری می‌کند تا به تطابق سریع‌تر بانک‌ها و ارائه‌دهندگان خدمات کمک کند.

ارزشمند ماندن XRP در طولانی‌مدت، استراتژی پایانی ریپل خواهد بود. برای این کار باید عمده XRPها فعال بمانند. این بدان معناست که سرمایه‌گذاری در XRP، سرمایه‌گذاری در ریپل خواهد بود. لازم به ذکر است که ریپل به مؤسسات مالی خدمات مشاوره‌ای نیز می‌دهد و مشکلی در تامین امنیت سرمایه‌گذاری ندارد. به عبارت دیگر، به نظر می‌رسد که ریپل برای مدت طولانی وجود خواهد داشت.

چه تعداد  XRP (ارز ریپل) موجود است؟

از 100 میلیارد توکن XRP، 61 میلیارد در اختیار ریپل است. با این که بیشتر سکه‌ها در دست شرکت می‌باشد، به منظور ایجاد اعتماد بیشتر برای سرمایه‌گذار، ریپل 55 میلیارد XRP را با 55 قرارداد هوشمند مسدود کرده است. هر قرارداد حاوی یک میلیارد XRP می‌باشد و به صورت ماهانه و در مجموع، در طول 54 ماه منقضی می‌شود.

در طول 18 ماه گذشته، ریپل ماهانه 300 XRP را صرف اداره هزینه‌ها نموده است. این شفافیت عملیاتی باید سرمایه‌گذاران مردد را به این باور برساند که ریپل در این بازی برای مدت طولانی باقی خواهد ماند و آنها از فروش سهام خود که باعث سقوط ارزش XRP خواهد شد، سود نخواهند برد.

 

مزایای ریپل چیست؟

ریپل مزایای متعددی نسبت به سایر ارزهای رمزنگاری شده دارد که قابل توجه‌ترین آن تعامل مستقیم ریپل با بانک‌هاست. هرچند کسانی که مخالف انحصار صنفی بانک‌ها هستند احتمالا علاقه‌ای به سرمایه‌گذاری صرف در ریپل ندارند، اما شکی نیست که ریپل بر روی تصمیمات تجاری هوشمند متمرکز شده و با بسیاری از شرکت‌هایی که کنترل‌های مالی دنیا را در دست دارند، در تعامل است.

سرمایه‌گذارانی که از ریپل برای شبکه پرداخت جهانی خود استفاده می‌کنند، به سادگی و تنها با نگاه داشتن آن، شاهد افزایش مستمر ارزش آن در دراز مدت خواهند بود. XRP را خریده و سپس فراموشش کنید. در دراز مدت ده برابر و یا صد برایر خواهد شد.

ریپل با تراکنش‌هایی که در کمتر از چهار ثانیه تایید می‌شوند، یک ارز پر سرعت است. به عبارت دیگر، می‌توان از آن حتی برای خرید اقلام روزانه نیز استفاده کرد؛ چرا که مورد پذیرش هر دو گروه تجار و کاربران در سراسر جهان است. به علاوه ریپل مقیاس‌پذیر است و می‌تواند به طور منظم هزار تراکنش را در ثانیه اجرایی کند. حتی دیده شده که مانند Visa، می‌تواند بیشتر از 50,000 تراکنش در ثانیه را نیز اجرایی نماید.

مزایای ریپل نسبت به بیتکوین چیست؟

بیتکوین فوق‌العاده است اما بر خلاف ریپل، سریع‌ترین راه برای تبادل ارزش نیست. به علاوه همچنان که تعداد تراکنش‌ها در زنجیره بیشتر می‌شود، هزینه ارسال بیتکوین هم به‌طور قابل ملاحظه‌ای افزایش می‌یابد. این در حالی است که انتقال XRP، هنوز ارزان است. علاوه بر آن، شبکه ریپل برخلاف بیتکوین، درگیر تراکنش‌ها نمی‌شود.

هدف ریپل توسعه پلتفرمی بود که مانند فرآیند استخراج بیتکوین، الکتریسیته زیادی مصرف نکند. برای جلوگیری کامل از استخراج آن، کل 100 میلیارد XRP از قبل استخراج شده است. طبعا این امر از دید کسانی که به دنبال مزایای استخراج هستند، یک اشکال است.

بسیاری استدلال می‌کنند که ریپل متمرکز است، اما شرکت برای تغییر آن در تلاش است. با ایجاد تنوع نودهای اعتباردهنده در دفترکل اجماع ریپل (RCL)، این شبکه به طور فزاینده‌ای غیرمتمرکز شده است. در حقیقت ریپل ادعا می‌کند که در حال حاضر غیرمتمرکزتر از بیتکوین است.

یکی از بزرگترین مزایا، دست کم از نقطه نظر سرمایه‌گذاران، این است که ریپل با بانک‌ها در سراسر دنیا در ارتباط می‌باشد، درحالی که بیتکوین و سایر ارزهای رمزنگاری شده در رقابت با آنها برای ایجاد یک نظام مالی هستند. به بیان دیگر بانک‌ها ترجیح می‌دهند که پروتکلی مثل ریپل و ارز جاری آن XRP را بپذیرند تا اینکه از بیتکوین حمایت کنند.

اشکالات ریپل چیست؟

با وجود مزایای زیادی کهXRP  نسبت به سایر ارزهای رمزنگاری شده دارد، برخی معتقدند که ریپل یک پلتفرم همتا برای انجام معاملات جهانی است. با وجود اینکه چشم‌انداز اصلی ریپل امکان انجام تراکنش‌های جهانی مثل پرداخت‌های انتقالی سریع و ارزان  را برای عموم مردم مهیا می‌کند، اما محور اصلی آن به دلیل تقاضای بیشتر، بر روی بانک‌ها متمرکز شده است. کسانی که ریپل را نمی‌خواهند ولی به ساختار آن علاقه‌مند هستند، می‌توانند از فورک ریپل به نام استلار (Stellar) استفاده کنند که توسط جِد مک کالب (Jed McCaleb) ایجاد شده و دیدگاه ایثارگرایانه‌تری دارد.

همان‌طور که قبلا هم عنوان شد، همه توکن‌های XRP، به یک‌باره ایجاد شده‌اند و ریپل مالک بخش عمده این توکن‌ها است. با وجود اینکه این سکه‌ها از طریق قرارداد هوشمند مسدود شده‌اند و احتمال فروش آنها کم است، اما کماکان باید به آن توجه کرد. به هر حال، ریپل بانک مرکزیXRP است.

محققان در دانشگاه پوردو (Purdue) نشان داده‌اند که ساختار ریپل از نظر امنیتی آسیپ‌پذیر است. با توجه به ماهیت باز بودن آن، گره‌ها در داخل شبکه می‌توانند مورد حمله قرار گیرند، و مانع دسترسی برخی از کاربران به منابع مالی شوند.

بسیاری از افراد ممکن است به دلایل شخصی تمایل به سرمایه‌گذاری درXRP را نداشته باشند، به خصوص اگر از آن دسته افرادی باشند که برای فرار از صنف بانکی و کنترل‌های دولتی در ارزهای رمزنگاری شده سرمایه‌گذاری می کنند. از سوی دیگر، سرمایه‌گذارانی که به دنبال سود هستند و اشکالی در مدل تجاری ریپل نمی‌بینند، دلایل زیادی برای خرید XRP دارند.

چگونه در سه گام ساده ریپل را خریداری کنیم؟

گام اول – یک کیف پول ریپل(XRP) بگیرید

مهم‌ترین نکته در هنگام استفاده از کیف پول برای ذخیره XRP این است که کلید رمز را بنویسید و آن را در یک مکان امن ذخیره کنید. حتی بهتر این است کلید رمز را چندین بار یادداشت کرده و آن را در چند جای امن نگهداری کنید. این کلید رمز اجازه دسترسی کاربران به کیف پول است. به طور کلی کیف پول‌هایXRP ، مانند کیف‌ پولهای بیتکوین کار می‌کند، چنانچه با تفاوت آنها آشنا نیستید، پیشنهاد می کنم ویدئوی آموزشی تخته سفید بیتکوین در مورد کیف پول‌ها را ببینید.

بهترین کار، نگهداری XRP در یک کیف پول سخت‌افزاری برای امنیت بیشتر است. نکته قابل توجه این است که هر کیف پول ریپل باید در ابتدا 20 XRP ذخیره داشته باشد تا در مقابل حملات اسپم با سطح پایین محافظت شود.

در حال حاضر Ledger Nano S، مطمئن‌ترین کیف پول سخت افزاری برای ذخیره ریپل و تعداد دیگری از ارزهای رمزنگاری شده می‌باشد.

ریپکس (Rippex) نیز یک کیف پول دسکتاپی برای سیستم عامل‌های مکینتاش، ویندوز و لینوکس ارائه داده که قابلیت عملکرد کامل را در اختیار کاربران قرار می‌دهد.

در حال حاضر نمونه ممتاز و قابل توصیه‌ای بین کیف‌های موبایلی XRP وجود ندارد ولی قطعا در آینده نزدیک ارائه خواهد شد.

گام دوم – یک پلتفرم معاملاتی ریپل پیدا کنید

امروزه انتخاب‌های متعددی برای خرید ریپل وجود دارد. شما می‌توانید از پول‌های رایج مثل دلار و یورو برای خرید ریپل استفاده کنید و یا بیتکوین را با ریپل در بازار مبادله کنید.

خرید ریپل با ارزهای رایج

بهترین راه خرید ریپل برای افرادی که بیتکوین ندارند، خرید مستقیم از طریق انتقال الکترونیک یا کارت اعتباریست.

خرید الکترونیکی XRP از طریق Bitstamp امکان‌پذیر است. پس از ثبت نام و پیگیری روال شناسایی مشتری (KYC)، به سادگی می‌توانید از طریق انتقال SEPA ارز یورو و از طریق انتقال بانکی دلار خود را ارسال کنید. به محض اینکه انتقال، شفاف و تایید شود، ارز ارسالی می‌تواند برای مبادله مستقیم XRP در پلتفرم مبادلاتی آنها استفاده شود.

Bitstamp همچنین به افراد اجازه می‌دهد تا برای خرید XRP به طور مستقیم با استفاده از کارت اعتباری و یا با بیتکوین سرمایه خود را به این پلتفرم منتقل کنند.

GateHub نیز بازار دیگری است که XRP را عرضه می‌کند. ابتدا ثبت نام کرده و سپس مراحل KYC را دنبال می‌کنید. GateHub، انتقالات SEPA را قبول می‌کند. البته برای انتقالات بانکی 15 دلار کارمزد دریافت می‌کند. بعد از دریافت دلار یا یورو، می‌توان از آنها برای خرید XRP استفاده کرد.

خرید ریپل با بیتکوین (تبادل BTC و XRP)

اجماع انجمن ریپل نشان می‌دهد که ارزان‌ترین راه خرید XRP، خرید بیتکوین در ابتدا از کوینبیس یا بازارهای دیگر و سپس ارسال آن به پلتفرمهای مبادلاتی دیگر برای تبادل با XRP است.

ساده‌ترین راه برای مبادله بیتکوین و ریپل، تبادل سریع آن در بازارهای مبادلاتی Changelly و یا Shapeshift می‌باشد.

Kraken پلتفرم مبادلاتی محبوب دیگری است که به کاربران امکان تبادل بیتکوین و XRP را می دهد.

در بین سایر بازارهای مبادلاتی، در Poloniex و Bittrex نیز می‌توان با بیتکوین اقدام به خرید XRP نمود.

کاربران ژاپنی می‌توانند از بازارهای Coincheck یا  Bitbank برای خرید XRP استفاده کنند.

اشخاص حقیقی که در مکزیکو اقامت دارند می توانند از Bitso برای خرید XRP استفاده کنند.

در کره حنوبی نیز کاربران می‌توانند از بازارهای Coinone یا Korebit برای خرید XRP استفاده کنند.

گام سوم – XRP را به کیف پول خود منتقل کنید

بهتر است XRP خود را در بازاری که آن را خریداری کرده‌اید، نگذارید. زیرا در واقع شما کنترلی بر کلید خصوصی سکه‌های خود ندارید و آنها در اصل مال شما نیستند.

مهم نیست که سکه ها را از کجا تهیه می‌کنید ولی به یاد داشته باشید که آنها را به کیف پول ریپل خود که کلیدهای خصوصی را نگهداری می‌کند، منتقل کنید. به محض تایید تراکنش، شما موفق به تکمیل فرآیند خرید ریپل شده‌اید.

نتیجه گیری – آیا ریپل ارزش سرمایه‌گذاری دارد؟

ریپل یک شبکه پرداخت جهانی است که امکان پرداخت‌های بین‌المللی را با کارمزد کمتر فراهم می‌کند. از این رو به احتمال زیاد در طی سال‌های آینده جذب بانک‌های بزرگ خواهد شد.

اگر ریپل بتواند پیشرفت خود را در بخش بانکی حفظ کند، افرادی که سرمایه دیجیتالی XRP را خریداری کرده‌اند، درآمد هنگفتی را از سرمایه‌گذاری خود کسب خواهند کرد. به طور خلاصه، تبدیل پایدار XRP به یک ارز ذخیره جهانی، سناریوی ایده‌آلی برای سرمایه‌گذاران خواهد بود.

با وجود آنکه ارزش XRP در سال 2017 به طور قابل توجهی افزایش یافته، اما نویسنده معتقد است که این فقط آغاز صعود آن می‌باشد. البته مثل همیشه، پاداش‌های بزرگ مستلزم ریسک‌های بزرگ است. بنابراین، همان‌طور که پیش‌تر هم اشاره کردیم، آگاهانه سرمایه‌گذاری کنید.

منبع: 99bitcoins

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان- قسمت پایانی

مترجم: شکیبا آذرخشی

 

 

 از کجا می‌توان لایت کوین خرید و آن را پس‌انداز کرد؟

یکی از دلایل اصلی افزایش ارزش لایت کوین، اضافه شدن آن به Coinbase است. اگر بتوانید در کشور خود از coinbase استفاده کنید، بهترین و سریع‌ترین راه خرید لایت کوین همین است. غیر از آن، می‌توانید لایت کوین را از صرافی‌های زیر خریداری کنید:

  • BTC-e
  • Kraken
  • Cryptsy

برای پس‌انداز لایت کوین، کیف پول‌های بسیاری وجود دارد که می‌توانید از آنها استفاده کنید.

  • گزینه اول : کیف پول سخت‌افزاری

کیف پول‌های سخت‌افزاری دستگاه‌های فیزیکی هستند که شما می‌توانید ارز رمزنگاری شده خود را در آن‌ها ذخیره کنید. چند مدل مختلف از آن‌ها وجود دارد که مرسوم‌ترین آن نوع USB است که توسط سری Nano Ledger تولید شده است. اگرچه بسیاری به این کیف پول‌ها عمیقا اعتماد دارند، اما کیف پول‌های سخت‌افزاری هنوز نیازمند بررسی هستند.

اول از همه شما به شرکت سازنده کیف پول، اعتماد می‌کنید که یک گزارش از همه کلیدهای خصوصی برای حمله به کیف‌ پول‌ها در آینده نساخته است. این در مورد کسانی صدق می‌کند که خودشان کیف‌ پول را از شرکت خریداری می‌کنند، نه کسانی که کیف پول سخت‌افزاری دست دوم می‌خرند. تحت هیچ شرایطی، هیچ کس نباید از یک کیف پول دست دوم استفاده کند.

کیف پول‌های سخت‌افزاری زیر می‌توانند برای ذخیره لایت کوین استفاده شوند:

  • Trezor
  • Ledger Nano S

  • گزینه دوم : کیف پول دسکتاپی

کیف پول دسکتاپ، یک نوع کیف پول گرم (hot) است. کیف پول‌های دسکتاپ بعد از دانلود، بر روی یک کامپیوتر یا لپ تاپ شخصی نصب می‌شوند و فقط از دستگاهی که در آن دانلود شده قابل دسترسی هستند.

با وجود این‌که این نوع از کیف پول‌ها نسبت به کیف پول‌های آنلاین، امن تر هستند، اما هنوز هم می‌توانند نامطلوب باشند زیرا شما به کیف پول خود دسترسی ندارید مگر این‌که در دستگاهی باشید که کیف پول را بر روی آن نصب کرده‌اید.

Exodus یک نمونه عالی از کیف پول‌های دسکتاپی است که از انواع ارزهای رمزنگاری شده مثل لایت کوین پشتیبانی می‌کند.

  • گزینه سوم: کیف پول موبایلی

کیف پول‌های موبایلی یک مثال بسیار خوب از کیف پول‌های گرم هستند که برای استفاده بسیار مناسبند زیرا تنها چیزی که نیاز دارید نصب اپلیکیشن آن بر روی تلفنتان است.

  • گزینه چهارم: کیف پول کاغذی

کیف پول‌های کاغذی یک روش ذخیره‌سازی آفلاین برای ذخیره ارز رمزنگاری شده است. این کیف پول شامل چاپ کلید عمومی و خصوصی شما بر روی یک تکه کاغذ است که پس از آن می‌توانید آن را در یک جای امن ذخیره کنید.

کلیدها به صورت کد QR چاپ می‌شوند که در آینده نیز می‌توانید آن را برای تراکنش‌های خود اسکن کنید. دلیل امنیت کامل آن این است که کنترل را تماما به عنوان کاربر به شما می‌دهد. نیاز نیست که شما نگران درستی یک قطعه سخت‌افزاری یا هکرها و یا هرگونه تروجان باشید. تنها باید مراقب یک تکه کاغذ باشید. شما می‌توانید کیف پول کاغذی خود را در liteaddress.org ایجاد کنید.

نتیجه‌گیری لایت کوین

لایت کوین در طول چند ماه گذشته در جهان غوغا کرده است. دلایل آن بسیار است:

  • ارز رمزنگاری شده روزبهروز بیشتر به جریان اصلی و مورد اعتماد تبدیل می‌شود.
  • Coinbase شروع به فروش آن کرده است.
  • لایت کوین، segwit را فعال کرده است.

با این حال، بیشتر از افزایش چشمگیر آن، آنچه که لایت کوین عرضه می‌کند، بسیار با ارزش است. درست است که لایت کوین به عنوان برادر جوان‌تر بیتکوین تصور می‌شده، اما هدف آن به مراتب بیشتر از این رشد کرده است. در طول سال گذشته، لایت کوین بارها و بارها برای نشان دادن وسعت و توانایی ارزهای رمزنگاری ریسک کرده است.

لایت کوین یکی از اولین‌هایی بودند که Segwit را پیاده‌سازی کرد و همچنین با موفقیت مبادله اتمی را تست نمود. آنها فعالانه به دنبال این هستند که شبکه لایتینگ را به سیستم خود اضافه کنند.

با این تفاسیر، درک افزایش ارزش آن به خوبی ممکن است. با این حال، چارلی لی به همه کسانی که برای داشتن سهمی از لایت کوین مشتاقند می‌گوید:

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان دانشگاه شریف آزمایشگاه بلاکچین ایران خرید وفروش بیتکوین

منبع: blockgeeks

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان- قسمت ششم

مترجم: شکیبا آذرخشی

 

ایمنی در برابر حمله سیل آسا (Flood Attack)

در جولای 2015، شبکه بیتکوین در معرض یک حمله سیل‌آسا قرار گرفت. حمله سیل‌آسا، حمله‌ای است که شبکه با تراکنش‌های اسپم پر می‌شود و در واقع بلاک‌ها را پر کرده و بلاکچین را مسدود می‌کند. در این حمله خاص، شبکه با هزاران تراکنش روبرو شد و در یک نقطه حدود 80,000 تراکنش وجود داشت.

حال چگونه لایت کوین، از خود در برابر حملات سیل‌آسا محافظت می‌کند؟

طبق گفته‌های چارلی لی ، آنها این کار را با غیراقتصادی کردن حمله انجام می‌دهند. این همان چیزی است که او در مصاحبه خود با cointelegraph مطرح کرد:

«دلیل اینکه چرا لایت کوین به این حمله ایمن است، این است که سال‌ها پیش مورد حمله مشابهی ( اگرچه به میزان بسیار کمتر) قرارگرفت. من این نقص را در بیتکوین متوجه شدم و آن را در لایت کوین برطرف کردم. اصلاحی که در لایت کوین انجام شده این است که فرستنده را به ازای هر خروجی کوچکی که ایجاد می‌کند، جریمه می‌کند. مثلا در این حمله خاص، فرستنده به ازای فرستادن 34 خروجی کوچک 0.00001 BTC ، یک واحد جریمه می‌شود. با این اصلاح، هزینه آن 34 برابر بیشتر می‌شود. بدین ترتیب هزینه مهاجم برای یک حمله اسپم بسیار بیشتر خواهد بود. این مفهوم بسیار ساده است: فرستنده باید برای هر خروجی که تولید می‌کند هزینه‌ای پرداخت کند».

مبادلات اتمی لایت کوین

یکی از هیجان‌انگیزترین ویژگی‌هایی که لایت کوین معرفی می‌کند، مبادلات اتمی است. مبادله اتمی امکان مبادله متقابل زنجیره‌ای را بدون نیاز به شخص سوم فراهم می‌کند. به عنوان مثال، اگر آلیس 1 بیتکوین داشته باشد و 100 لایت کوین را در عوض طلب کند، به طور معمول باید به یک صرافی مراجعه کرده و مبلغ خاصی را برای تبدیل آن پرداخت کند.

با پیاده‌سازی مبادلات اتمی، اگر آلیس دارایBTC  1 ، و باب LTC 100 باشد، می‌توانند به سادگی سکه‌های خود را با یکدیگر مبادله کنند، بدون آن‌که نیاز باشد به یک صرافی بروند و هزینه غیرضروری برای تراکنش پرداخت کنند.

مبادلات اتمی با استفاده از قراردادهای هش شده زمان‌دار( hashed time-lock contracts) کار می‌کنند. قراردادهای هش شده زمان‌دار یا «HTLC» ها، یکی از مناسب‌ترین کاربردهای کانال‌های پرداخت هستند. در واقع، شبکه‌های لایتینگ (the Lightning Protocol ) با استفاده از HTLC پیاده‌سازی می‌شود.

اما به راستی HTLC چیست؟ تا قبل از این مفهوم شاهد کانال‌هایی که از «timelock» استفاده می‌کنند، بودیم. HTLC ، با معرفی «Hashlock» همراه با «timelock» این مفهوم را گسترش می‌دهد.

HTLC امکان گشایش کانال‌های پرداخت را فراهم می‌کند. در کانال‌های پرداخت، بودجه می‌تواند بین طرفین تا یک مهلت توافق شده، مورد انتقال قرار گیرد. این پرداخت‌ها از طریق ارائه مدارک رمزنگاری تائید می‌شود. علاوه بر این، یکی دیگر از ویژگی‌های برجسته HTLC ها این است که به یک طرف اجازه می‌دهد پرداخت انجام شده را جبران کند و آن را به پرداخت‌کننده باز گرداند.

این پروژه هنوز در حال پیش تولید است ولی در 20 سپتامبر، دیکرد (Decred) و لایت کوین (Litecoin)، موفق به انجام مبادله اتمی با استفاده از یک قرارداد هوشمند در حال اجرا بر روی اسکریپت شدند.

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان خرید و فروش بیتکوین دانشگاه شریف آزمایشگاه ایران

 

همان‌طور که جیمی سانگ (Jimmy Song) در مقاله خود می‌نویسد، از آن‌جایی‌که بیتکوین، بیتکوین کش، ورت کوین (vertcoin ) همگی از اسکریپت استفاده می‌کنند، به زودی مبادلات اتمی بین آنها، لایت کوین و دیکرد ممکن خواهد بود.

 

متفرقه

در حال حاضر، در لیست ارزش بازار (Market Cap)، لایت کوین در رتبه پنجم قرار دارد.

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان خرید و فروش بیتکوین دانشگاه شریف آزمایشگاه ایران

 

 

کاملا مشخص است که بیتکوین در بازار سرمایه پدرِ بزرگ محسوب می‌شود.

به جز ارزش بازار ، یکی دیگر از تفاوت‌های این دو، تعداد سکه‌های موجود در بازار است. دلیل اینکه تنها تعداد محدودی از این سکه‌ها وجود دارد یکی از قدیمی‌ترین اصول اقتصاد است: عرضه و تقاضا.

به این گراف توجه کنید:

 

عرضه و تقاضا چگونه انجام می‌شود؟

هرچقدر عرضه یک دارایی ارزشمند کمتر باشد، ارزش آن بیشتر می‌شود. برعکس، اگر مقدار یک کالا خیلی زیاد شود، مقدار آن به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد. به همین دلیل، مهم است که بیتکوین و لایت کوین، تعداد محدودی سکه داشته باشند. درحالی‌که بیتکوین، 21 میلیون سکه دارد، لایت کوین 48 میلیون سکه دارد.

منبع: blockgeeks

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان- قسمت پنجم

مترجم: شکیبا آذرخشی

 

 

ما پیش از این جزئیات زیادی را از Segwit پوشش داده‌ایم. در اینجا فقط می‌خواهیم یک مرور کلی از آنچه هست، ارائه دهیم. قبل از اینکه ادامه دهیم، از پروفسور دونالد جی پترسون (Donald J Patterson ) و کانال یوتیوب او “djp3” برای توضیحاتشان تشکر می‌کنیم.

قصد داریم از مثال و اسکریپت بیتکوین استفاده کنیم.

شکلی که در ادامه آمده، یک تراکنش در فرم اسکریپتی را نشان می‌دهد.

فرض کنید آلیس می‌خواهد 0.0015 BTC را به Bob ارسال کند و برای انجام این کار، ورودی‌هایی که به اندازه  BTC 0.0015770 ارزش دارند ارسال می‌کند. جزئیات تراکنش اینگونه به نظر می‌رسد:

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان دانشگاه شریف خرید و فروش بیتکوین آزمایشگاه بلاکچین ایران

اولین چیزی که می‌بینید این است:

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان دانشگاه شریف خرید و فروش بیتکوین آزمایشگاه بلاکچین ایران

اسم تراکنش مقدار هش ورودی و خروجی است.

Vin_sz تعداد داده‌های ورودی است، چون آلیس در حال ارسال داده‌ها با استفاده از یکی از تراکنش‌های قبلی خود می‌باشد مقدار آن 1 است.

مقدار Vout_sz برابر با 2 می‌باشد، زیر تنها خروجی‌ها Bob و مقدار پول است.

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان دانشگاه شریف خرید و فروش بیتکوین آزمایشگاه بلاکچین ایران

این داده ورودی است:

اطلاعات ورودی را مشاهده می‌کنید؟ آلیس تنها از یک تراکنش ورودی استفاده می‌کند.

در زیرِ داده‌های ورودی، امضای داده‌های اوست.

دراینجا، این امضاء داده میتواند دو مشکل عمده را ایجاد کند:

  • می‌توان آن را به راحتی دستکاری کرد که موجب حمله به تراکنش می‌شود.
  • در هر بلاک، فضای زیادی صرف آن می‌شود.

این همان جایی است که Segwit با یک راه حل ساده وارد می‌شود.

در حال حاضر، Sidechain به عنوان یک مفهوم در محافل بیتکوین مطرح می‌شود. ایده بسیار ساده است، شما یک زنجیر دارید که به موازات زنجیر اصلی اجرا می‌شود. زنجیر جانبی به صورت زنجیری دوطرفه به زنجیره اصلی متصل می‌شود.

این ایده اولیه Blockstream از بلاکچینِ بیتکوین و زنجیره جانبی است:

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان دانشگاه شریف خرید و فروش بیتکوین آزمایشگاه بلاکچین ایران

Dr. Wiulle به این فکر کرد که چرا یک ویژگی جدید به این زنجیره جانبی اضافه نکند؟

این ویژگی شامل اطلاعات امضای تمام تراکنش‌ها می‌شود، که آن را از زنجیره‌ی اصلی در حال پردازش جدا می‌کند. این ویژگی Segregated Witness یا همان Segwit نامیده می‌شود.

یک بلاک بعد از اجرای segwit به شکل زیر درمی‌آید:

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان دانشگاه شریف خرید و فروش بیتکوین آزمایشگاه بلاکچین ایران

بنابراین با حذف اطلاعات امضا از تراکنش‌ها، با یک تیر دو نشان زدیم. فضای بلاک خالی‌تر شد و تراکنش‌ها به طور انعطاف‌پذیری رایگان شدند.

از آن‌جایی که لایت کوین، segwit را اجرا می‌کند، بار در زنجیره آن‌ها به طور قابل توجهی کاهش یافته‌است.

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان دانشگاه شریف خرید و فروش بیتکوین آزمایشگاه بلاکچین ایران

منبع: blockgeeks

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان – قسمت چهارم

مترجم: شکیبا آذرخشی

 

 

سرعت تراکنش لایت کوین

متوسط سرعت استخراج یک بلاک در لایت کوین، در مقایسه با بیتکوین که 10 دقیقه است، 2.5 دقیقه می‌باشد. این نمودار زمان تولید یک بلاک در لایت کوین را نشان می‌دهد:

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان آزمایشگاه بلاکچین ایران دانشگاه شریف خرید و فروش بیتکوین 1

به دلیل تراکم شبکه و استخراج آهسته بلوک، زمان انتظار متوسط برای معاملات تا 29 دقیقه می‌تواند نوسان یابد!

به دلیل تراکم شبکه و استخراج آهسته بلوک، زمان انتظار متوسط برای معاملات تا 29 دقیقه می‌تواند نوسان یابد!

این ویژگی برای بازرگانانی که نیاز به انجام تراکنش‌های کوچک بسیاری در روز دارند سودمند است. آنها با استفاده از لایت کوین، می‌توانند دو تاییدیه در عرض 5 دقیقه دریافت کنند این در حالی است که دریافت یک تائیدیه در بیتکوین حداقل 10 دقیقه زمان می‌برد.

یکی دیگر از مهم‌ترین مزیت‌های زمان سریع‌تر تولید بلاک، تنوع در پاداش‌های استخراج‌کنندگان است. از آن‌جایی که زمان بین بلاک‌ها بسیار کم است، استخراج‌کنندگان بیشتری این فرصت را دارند تا جایزه استخراج را به دست آورند. این بدین معنی است که جایزه‌های استخراج به صورت تئوری در لایت کوین بهتر پخش می‌شوند به علاوه، بیشتر غیرمتمرکز هستند.

با این حال، سرعت بالاتر معامله، معایبی را به همراه دارد.

اول از آن‌جایی که زمان ایجاد بلوک بسیار کم است، منجر به تشکیل بلاک‌های بی‌والد می‌شود. اما بلاک‌های بدون والد دقیقا چه هستند؟

استخراج در واقع رقابت بین استخراج‌کنندگان است. شما یک دسته از استخراج‌کنندگان و استخرها را دارید که به شدت برای استخراج بلاک بعدی که به زنجیره اضافه می‌شود رقابت می‌کنند. مواردی وجود دارد که بیشتر از یک استخراج‌کننده قادر به ساخت بلاکی شده که می‌تواند به زنجیره اضافه شود.

در شرایطی مانند این، شبکه تصمیم می‌گیرد که کدام بلاک اضافه شود. بلاک دیگر تبدیل به یک بلاک بی‌والد می‌شود، یعنی یک بلاک کاملا قانونی که در آن هیچ تراکنشی وجود نخواهد داشت.

در لایت کوین، چون مدت از کارافتادگی بین بلاک‌ها بسیار کم است، احتمال استخراج بلاک‌های بی‌والد توسط استخراج‌کنندگان به صورت نمایی افزایش می‌یابد. بلاک‌های بی‌والد یک چیز اضافه در سیستم هستند.

ثانیا، یک فشار عظیم بر روی بلاکچین وجود دارد. به تعداد تراکنش‌های انجام شده در زنجیره لایت کوین نگاه کنید:

این ویژگی برای بازرگانانی که نیاز به انجام تراکنش‌های کوچک بسیاری در روز دارند سودمند است. آنها با استفاده از لایت کوین، می‌توانند دو تاییدیه در عرض 5 دقیقه دریافت کنند این در حالی است که دریافت یک تائیدیه در بیتکوین حداقل 10 دقیقه زمان می‌برد. یکی دیگر از مهم‌ترین مزیت‌های زمان سریع‌تر تولید بلاک، تنوع در پاداش‌های استخراج‌کنندگان است. از آن‌جایی که زمان بین بلاک‌ها بسیار کم است، استخراج‌کنندگان بیشتری این فرصت را دارند تا جایزه استخراج را به دست آورند. این بدین معنی است که جایزه‌های استخراج به صورت تئوری در لایت کوین بهتر پخش می‌شوند به علاوه، بیشتر غیرمتمرکز هستند. با این حال، سرعت بالاتر معامله، معایبی را به همراه دارد. اول از آن‌جایی که زمان ایجاد بلوک بسیار کم است، منجر به تشکیل بلاک‌های بی‌والد می‌شود. اما بلاک‌های بدون والد دقیقا چه هستند؟ استخراج در واقع رقابت بین استخراج‌کنندگان است. شما یک دسته از استخراج‌کنندگان و استخرها را دارید که به شدت برای استخراج بلاک بعدی که به زنجیره اضافه می‌شود رقابت می‌کنند. مواردی وجود دارد که بیشتر از یک استخراج‌کننده قادر به ساخت بلاکی شده که می‌تواند به زنجیره اضافه شود. در شرایطی مانند این، شبکه تصمیم می‌گیرد که کدام بلاک اضافه شود. بلاک دیگر تبدیل به یک بلاک بی‌والد می‌شود، یعنی یک بلاک کاملا قانونی که در آن هیچ تراکنشی وجود نخواهد داشت. در لایت کوین، چون مدت از کارافتادگی بین بلاک‌ها بسیار کم است، احتمال استخراج بلاک‌های بی‌والد توسط استخراج‌کنندگان به صورت نمایی افزایش می‌یابد. بلاک‌های بی‌والد یک چیز اضافه در سیستم هستند. ثانیا، یک فشار عظیم بر روی بلاکچین وجود دارد. به تعداد تراکنش‌های انجام شده در زنجیره لایت کوین نگاه کنید:

در حال حاضر، با وجود اینکه لایت کوین به طور خاص برای حجم تراکنش‌ها ساخته شده، اما هنوز هم فشار زیادی را ایجاد و بلاکچین را مسدود می‌کند.

لایت کوین این مشکل را به میزان زیادی با معرفی Segwit حل کرده است. ما پیش از این جزئیات زیادی را از Segwit پوشش داده‌ایم. در بخش بعدی یک مرور کلی از آنچه اتفاق می‌افتد به شما ارائه می‌دهیم.

منبع: blockgeeks

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان – قسمت سوم

مترجم: شکیبا آذرخشی

اسکریپت (scrypt) چیست؟

اسکریپت در ابتدا به نام «s-crypt» نامگذاری شد، اما با عنوان «script» تلفظ می‌شود. این الگوریتم، در واقع از الگوریتم SHA-256 استفاده می‌کند، اما محاسبات آن به صورت سریالی بیشتر از SHA-256 در بیتکوین است؛ به همین دلیل، امکان محاسبات موازی وجود ندارد.

این به چه معناست؟ ادامه مطلب …

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان – قسمت دوم

مترجم: شکیبا آذرخشی

 

لایت کوین در برابر بیتکوین

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان دانشگاه شریف آزمایشگاه بلاکچین ایران بیتکوین

اگر واقعاً می‌خواهیم لایت کوین را درک کنیم مقایسه آن با بیتکوین ضروری است. لایت کوین، با تائید پدیدآورندگانش، شبیه‌سازی‌شده بیتکوین است. پس برخی تفاوتهای اساسی که آن را از بیتکوین جدا میکند چیست؟ بیایید آنها را یک‌به‌یک بررسی کنیم. ادامه مطلب …

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان – قسمت اول

مترجم: شکیبا آذرخشی

 

لایت کوین در جهان غوغا کرده است. هر چقدر که مردم جهان بیشتر و بیشتر به دنیای رمزنگاری روی می‌آورند، بیشتر فرصت‌های سرمایه‌گذاری خارج از بیتکوین و اتریوم را جستجو می‌کنند و لایت کوین انتخاب محبوبی به نظر می‌رسد.

به این توجه کنید که قیمت لایت کوین از ابتدای سال 2017 تا به امروز 7,291 درصد افزایش یافته است و در مقایسه با بیتکوین تنها 1731 درصد افزایش داشته است.

لایت کوین چیست؟ یک راهنمای پایه برای مبتدیان دانشگاه شریف خرید و فروش بیتکوین آزمایشگاه بلاکچین ایران

گراف آن وحشتناک است! ادامه مطلب …