Proof of work

تعریف Proof-Of-Work (قسمت اول)

مترجم: یاسمن پرندیان

 

سیستمی را تشریح می‌کند که در آن برای پیشگیری از سوء استفاده‌های احتمالی (مثل ارسال ایمیل اسپم یا حملات DOS) تلاشی «نه چندان بی اهمیت» ولی امکان پذیر در نظر گرفته می‌شود.

در سال 2004 ، Finney با تغییر این مفهوم و ” reusable proof of work ” این ایده را به حیطه‌ی مفاهیم مالی معرفی کرد.

بیت‌کوین در سال 2009 رونمایی شد و اولین سازوکاری بود که از ایده‌ی Finney (یا همان POW) استفاده کرد. در حقیقت، POW یا Proof Of Work مبنای کار بسیاری از ارزهای رمزنگاری‌شده‌ی دیگر نیز هست.

بیت‌کوین ارزی دیجیتال با زیربنای یک دفترکل غیرمتمرکز است. این دفترکل شامل اطلاعات تمام تعاملات بیت‌کوین با چیدمان ترتیبی به شکل بلوک است؛ به صورتی که تنها یک مرتبه اجازه‌ی خرج کردن هر بیت‌کوین به کاربران داده می‌شود.

این دفترکل، به منظور جلوگیری از دستکاری اطلاعات، توزیع‌شده (distributed) و قابل دسترس عموم کاربران بوده و نسخه‌ی دستکاری شده به سرعت از طرف کاربران رد می‌شود.

کاربران برای تشخیص دستکاری اطلاعات از hash یا رشته‌های بلند اعداد که به عنوان POW (اثبات کار) به کار می‌روند، استفاده می‌کنند. وقتی مجموعه دیتای داده شده را به یک تابع هش (hash) دهید (بیت کوین از تابع SHA-256 استفاده می‌کند)، فقط و فقط یک هش تولید می‌کند. اگرچه با توجه به «اثر آوالانژ» (یا اثر بهمنی) ، کوچک‌ترین تغییر در هر قسمت داده‌ی اصلی، موجب تولید یک هش غیرقابل تشخیص می‌شود. بدون توجه به اندازه‌ی داده‌ی ورودی، رشته‌ی هش تولیدشده به‌وسیله‌ی یک تابع هش همواره اندازه‌ای یکسان خواهد داشت.

تابع هش تابعی یک سویه است: نمی‌توان از این تابع برای به‌دست آوردن دیتای اصلی استفاده کرد و تنها برای بررسی مطابقت دیتایی که هش را تولید کرده با دیتای اصلی به کار می‌رود.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *